რაღაცნაირი ბლოგი

არასოდეს გაგჩენიათ სურვილი, თქვენი თავი წინ დაგესვათ, ლაპარაკის უნარ წართმეული და მხოლოდ მოსმენის უნარით აღჭურვილი? მე დავიყენებდი წინ, ან ჩამოვჯდებოდით იატაკზე ფეხმორთხმით, ხელს ჩავკიდებდი და თვალებში ჩავხედავდი. მერე თავზე ხელს გადავუსვამდი და ვეტყოდი- ერთხელ მაინც მოიქეცი ისე, როგორც გინდა! (გული პირობითი ტერმინია და აღნიშნავს ტვინის რომელიღაც “მოგულო” ნაწილს:D)

ჩემი ტვინი და გული სრულ უთანხმოებაში არიან ერთმანეთთან! რაღაცის გაკეთებისკენ რომ მიბიძგებს გული, ტვინი დასტოინი სახით დგას, ალბათ შარვალ-კოსტუმში გამოწყობილი (ან კაბა-კოსტუმში, თუ ქალია:D) და დამრიგებლური ტონით მიხსნის, თუ რა მოყვება ამა თუ იმ საქციელს.

ეს მხატვრული ტონი იქეთ იყოს და მართლა ვამბობ, ნებისმიერ დროს, ნებისმიერ საკითხზე, ვფიქრობ ათობით გარემოებასთან მიმართებაში. მაგალითად: ეხლა მე რომ ამას გავაკეთებ, ეს მოყვება, ის მოყვება და ა.შ. მერე იმ ყველა მოსალოდნელ შედეგს ვაანალიზებ და იმის მიხედვით ვწყვეტ რას გავაკეთებ.

შეიძლება ერთის მხრივ ძალიან კარგია, რომ ვზრუნავ შედეგებზე, ყოველთვის ვიცი რას რა მოყვება, გაწონასწორებული ვარ, ყველაფერს ვგეგმავ და ისე ვაკეთებ. გაუთვალისწინებელი შემთხვევები უიშვიათესია. მაგრამ მეორე მხარეს მივხედოთ: იასნა არის შემთხვევები, როცა დარწმუნებული ვარ, რომ სწორი გადაწყვეტილება მივიღე, მაგრამ არის შემთხვევებიც (უფრო მეტი), როცა ზუსტად ვიცი: ტვინი შეცდა! შეცდა რა, წამართვა ერთ-ერთი კარგი მომენტი მაგალითად. გადაწყვეტილების პროცესში ათასნაირად ვზომავ საკითხს და არ შემიძლია რომელიმე საწინააღმდეგოს ყური არ დავუგდო. არ შემიძლია უბრალოდ ავდგე და გავაკეთო ის, რაც მინდა!

შეიძლება ეს პირობითი გული (სინამდვილეში ალბათ ტვინის თავისუფალი უჯრედები) იმის გაკეთებისკენ მიბიძგებს, რასაც შედეგად  ცუდი რამე მოყვებოდა. “ცუდი” ჩემი ტვინის დასტოინი ნახევრისთვის, რომელიც მაიძულებს ხოლმე გულის  შემოთავაზებულ კადრებზე უარი ვთქვა. უარის თქმის მერე კიდევ წარმატებით, ისეთვიე დასტოინი სახით- ოღონდ დამცინავად მომღიმარი მაწვდის და მაწვდის ათასნაირ კადრს “ეს ასე იქნებოდა”.. და მაიძულებს ვინერვიულო ხელიდან გაშვებულ მომენტებზე, ისტორიაზე, რომელიც ისეთი არასოდეს აღარ იქნება, როგორიც მაშინ იქნებოდა..

ნუ ი დურა- როგორც ერთი ღირსშესანიშნავი არსება მეტყოდა..

პ.ს. წუხელ ეს ფილმი გამახსენდა.. ზუსტად კწემუ:

3 Responses to “YES man!”