რაღაცნაირი ბლოგი

მოგესალმებით ყველას მე  Andy ვარ იაპონური ბლოგიდან. თინიმ დამპატიჟა თავის ბლოგში სტუმრად.

პოსტის დაწერა მომინდა , რახან ჩემი ბლოგი ჟანრობრივად არ მაძლევს საშუალებას პოსტის გამომზიურების , თინიმ თავის ბლოგში მომიპატიჟა.

დღეს დილით ჩემს Facebook – ის გვერდზე დამხვდა  zurriuss - ის წერილი. წერილში ზურიუსი მე და დანარჩენ მის მეგობრებს წერდა :

27 მარტს, 8–ის ნახევრიდან 9–ის ნახევრამდე, გამოვრთოთ ყველაფერი, რისი ჩართვაც არ წარმოადგენს აუცილებლობას. 60 წუთით თავი შევიკავოთ კომპიუტერისა და ზედმეტი განათებისაგან.
ვაჩუოქთ ერთი საათი დედამიწას!

ვფიქრობ კარგი იდეაა, რომ საქართველოშიც თუნდაც რამდენიმე ოჯახში ერთ საათი ჩაქრეს შუქი და ეს პერიოდი ვაჩუქოთ  დედამიწას. მითუმეტეს თუ მთელი მსოფლიო ამ წამოწყებაში დიდი ხანია  იღებს მონაწილეობას.

პირადად ჩემთვის სინათლის  ჩაქრობა სახლში პრობლემას არ წარმოადგენს.  დენის  ე.წ წასვლა  შეიძლება ითქვას უცხო გახდა ყოველდღიურ ცხოვრებაში.  არ ვიცი ეს მთავრობის ბრალია თუ „უკვე 21 საუკუნეა და რაღა დროს უშუქობაა“   თუმცა მაინც გამჯდარი გვაქვს ის მოქმედეები რაც დენის წასვლას ახლავს თან.

შუქი თუ წავიდა პირადპირ ფანჯარასთან მივდივართ , ამით ვიგებთ თუ რატომ არის ჩაბნელებული ჩვენი უბანი და  გაბრდღვიალებული  ნუცუბიძის პლატო. შემდეგ ქავთარაძისკენ ვიხედებით და წყნეთისკენ , ამით თავს ვიმშვიდებთ რადგან უკუნეთი სიბნელეა ამ მხარეს და მარტო ჩვენ არ ვართ ამ დღეში. თუ მთელი არემარე ჩაბნელებულია  ესეიგი რაღაც სერიოზულად არის საქმე.

თუ  დაუკვირდებით  დენი რომ მიდის , მთლიანად ჩუმდება სახლი , კომპიუტერისგან , ტელევიზორისგან , მაცივარისგან და ათეულობით ნათურისგან. ვიწყებთ  ჩაბნელებულ ოთახში სანთლის მოძებნას  ,  შემდეგ ასანთის პოვნას  და ბოლოს სახლის განათება სანთლით.  თუ ვინმეს ნავთის ლამპა აქვს კიდევ , ცალკე უნდა დაარეგულიროს ცეცხლის მდგომარეობა.  თინი მწერდა – სინათლე  რომ ქვრება , ვანთებთ სანთელს , მთელი ოჯახი ერთად ვიკრიბებით ,  ვჯდებით  და ვსაუბრობთ .  ვიხსენებთ დავიწყებულ და ნოსტალგიურ ამბებს.

ბოლავს დაუწიე ! :)

ანალოგიურად ჩვენთანაც , ვჯდებით სავარძლებში და ვსაუბრობთ  ისეთ თემებზე რომლებზეც დენით განათებულ ატმოსფეროში ვერ ვისაუბრებთ.  პოლიტიკაზე , ჩვენს ცხოვრებაზე და ათას რამეზე. საინტერესოა არაა ? უშუქობის დროს იღვიძებს ადამიანებში ერთმანეთთან საუბრის ჟინი. როცა თავისუფლად შეიძლება უსასრულოდ ილაპარაკონ დენით განათებულ ოთახში.  უშუქობის დროს უმრავლესობა ალბათ წიგნებს კითხულობს.  ჩემის აზრით ამ კუთხით უშუქობის პერიოდიც ძალიან კარგი იყო. განათლების დონეც უფრო მაღალი იყო.  რამდენ ჩვენგანს უმეცადინია სანთლის შუქზე სკოლის საშინაო დავალებები ?

უცბად დენი მოვიდა ….

ყველა დაიშალა და  თავიანთ საქმეებს მიაშურეს ,  ტელევიზორი ჩაირთო , კომპიუტერის  ქულერი ამუშავდა , მაცივარი დაიქოქა , სიჩუმე და წყვიადი მოიცვა სინათლემ და ხმაურმა. არ ვიცი   ნოსტალგია მომაწვა თუ რა არის უბრალოდ მენატრება  უშუქობის პერიოდი. უფრო მეტი  სითბო და სიყვარული იყო :user:

25 Responses to “უშუქობა”