რაღაცნაირი ბლოგი

გაბრაზებისას/დეპრესიისას ან რამე მსგავსი მოვლენისას, ადამიანებს კვების რეჟიმი ცოტა ეცლებათ ხოლმე. ყველას არა, მაგრამ მაინც..თან სხვადასხვანაირად იცვლება- ზოგი ზომაზე მეტს ჭამს, ზოგი საერთოდ არ ჭამს.

მე:

თუ მაბრაზებენ სახლში- ცოტა ხანს არ ვჭამ იმიტომ, რომ პროდუქტი, რომლითაც საჭმელია გაკეთებული ამათი ნაყიდია :D  [რამდენიმე საათით ვშიმშილობ]

თუ მაბრაზებს მამა- კვებას არ ეხება :D

თუ მაბრაზებს დედა- პირველ შემთხვევაზე მეტხანს გრძელდება იქედან გამომდინარე, რომ საჭმელი დედას გაკეთებულია. მართალია შემიძლია რამე ჩემით გავიკეთო, მაგრამ  აარა!

თუ მაბრაზებს მამრი: ვჭამ ბევრს! იმიტომ, რომ გავსუქდები :D [იიშ]

თუ მაბრაზებენ მამრი, სახლშიც არეულობაა, დედაც მეჩხუბება და მამაც, აი მაშინ კი განწირული ვარ შიმშილით სიკვდილისთვის :D თან დიდხანს თუ არ ვჭამე, მერე საჭმელს რომ ვუყურებ ცუდად ვხდები, კრიჭა მეკვრება და ვერ ვჭამ ვერანაირად რაც არ უნდა ძალიან მინდოდეს. დღეს დილიდან, აასე 10 საათის მერე არაფერი არ მიჭამია, არადა ზოგადად დღეში 3-4ჯერ ვჭამ ხოლმე. თან MS-ის დროს მომატებული მადა აღმენიშნება.. ხვალ ვუშველი თავს, გავიჭრები ველად და მშობლიურ good food-ს მივაშურებ:love:

აუ, მაგრად მიკვირს ეხლა ამის დაწერა რომ მიწევს, მაგრამ სემინარს ვსწავლობ :Dრაც უნივერსიტეტში ვარ მგონი არც კი წამიკითხავს ნორმალურად არც ერთი საგნის კონსპექტი და ეხლა კიდე ინტერნეტში დავძებნე და ვკითხულობ, ოდებზე მაქვს სასწავლი..ხოდა ვიკიპედიაში ნახეთ, მე გამეცინა :D

აუ და დილას ვიცინე ძალიან ამაზე :D

p.s. ეს არის პოსტი იმისთვის, რომ პოსტი იყოს :D სიზარმაცის დაძლევის პროგრამის ფარგლებში ანუ :D

5 Responses to “უჭმელიზმი”