რაღაცნაირი ბლოგი

Posts Tagged ‘facebook’

wooho

გამოცხადდა ნიჭიერის კონკურსის შედეგები და ის სამი ბლოგერი, ვინც დაბლოგავს ნიჭიერის ბლოგზე ვართ:

ბექა - მისი საკონკურსო პოსტი: http://doin.ge/?p=1099

პიკო- მისი საკონკურსო პოსტი: http://piccolina.ge/jeostari/

მე- ჩემი საკონკურსო პოსტი : http://tiny.ge/britains-got-talent/

თავიდან არა, მაგრამ გუშინ რომ დოდკამ facebook-ზე თქვა, რომ ახლა ვკითხულობთ საკონკურსო პოსტებსო, მაშინ კი შევატყვე ჩემს თავს რომ ვღელავდი :D

ეს სურათიც ფბ-ზე დადო დოდკამ, სამუშაო გარემო ასეთიაო..

ვაი როგორ ავნერვიულდი რომ წარმოვიდგინე ჩემი პოსტი. არც მახსოვდა ნორმალურად რა მეწერა, შევედი გადავხედე და მეთქი ეჰ,” რა იყო თინათინ, ცოტა უკეთესად ვერ დაწერე?!” იმ მომენტში უფრო ვერ აღიქვამ, მაგრამ დრო რომ გადის და მერე კითხულობ რამდენიმე დღის წინ დაწერილ პოსტს (უფრო დიდ დროზე აღარ მაქვს ლაპარაკი), სულ სხვანაირი გეჩვენება. მე სულ ცუდი მეჩვენება ხოლმე. მოკლედ, ჩავიქნიე ხელი და ჯერ იმაზე გავბრაზდი, რაღა ამ გამოცდების პერიოდში მოყვათქო და მერე ჩემს თავზე- შენ შნო არ გქონდეს გამოცდები რა შუაშიათქო ლოლ :D

მოკლედ, გამიხარდა  ფრიად.. პიკოსაც და ბექასაც ვულოცავ და ჩემს თავსაც, რაღა თქმა უნდა..

აქ ის რეჩი, ოსკარების გადაცემის ცერემონიალზე რომ ამბობენ ხოლმე: “ვეცდები გავამართლო თქვენი იმედები. დიდი მადლობა ნდობისთვის. დიდი მადლობა ყველას, ვინც ამ ხნის მანძილზე მხარში მედგა და სჯეროდა ჩემი..”  :lol:

პ.ს. შემოუერთდით ნიჭიერის fan page-ს facebook-ზე

ერთი კვირის წინ მე და მიშა ვლაპარაკობდით ჩემს არეულ ინტერესებზე. ბანალური ფრაზაა, მაგრამ მართლა რამდენი წელია დავეძებ და ვერ მიპოვნია ჩემი თავი.. თავიდან გადავწყვიტე ტოლერანტობისთვის მიმეძღვნა თავი [:D], მერე დავიღალე ცოტა არ იყოს უაზრო ბრძოლებით და გადავწყვიტე ბედს შევგუებოდი და ხელოვნებათმცოდნეობაში მეპოვნა რამე საჩემო, მერე მივხვდი, რომ ამით ვერ დავკმაყოფილდებოდი და სოციოლოგიაში ვცადე ბედი [მაგისტრატურისთვის გადაიდო ეს], მერე უნივერსიტეტში არაორგანიზებულობის გამო ბაკალავრიატში სოციოლოგიის რამოდენიმე საგნის აღების იმედიც დავკარგე..მთელი ამ პერიოდის მანძილზე კიდევ ვიოლინოს ხან ვუბრუნდებოდი, ხან ვშორდებოდი.. მოკლედ, ლაპარაკისას დავადგინეთ, რომ ინტერესების არევა ბევრ რამეში უკან მწევს.  არადა ზუსტად ახლა იმდენ ადგილას ვარ საჭირო! მე კიდევ იმის მაგივრად, რომ გამოვიყენო ჩემი შესაძლებლობები, უკანა პლანზე ვამჯობინებ ყოფნას და შორიდან ვაკვირდები მოვლენებს. გამიელვებს თავში იდეა და მერე მიქრება ისევ. მუხტი არ მყვება დიდხანს. დაახლოებით ერთი თვის წინ მიშამ თავის დაარსებული ორგანიზაციის ერთ-ერთ შეხვედრაზე დამპატიჟა.  მახსოვს, შეხვედრიდან მაგარი ანთებული გამოვედი- აი მე ამ საქმეს მივხედავ, ამას ვიზამ, იმას ვიზამ.. :D გავიდა ერთი თვე და რა ვქენი? ვერც ვერაფერი.. არადა რა მაგარი რამეა! აი ახლა, ავდგები და ვიზამ იმას, რაც დიდი ხნის წინ უნდა მექნა! გაგაცნობთ ამ მართლა მნიშვნელოვან ამბავს:  Read the rest of this entry »