რაღაცნაირი ბლოგი

შევხედე და დავტკბი..

10 ოქტომბერს პირობა დავდე, რომ ძალიან ხშირად დავწერდი და აღარ მივაგდებდი ბლოგს კვირების განმავლობაში. და აი, ვიამაყე ჩემი თავით, რომ მიუხედავად ბეევრი კრიზისისა, მიუხედავად იმისა, რომ ზოგჯერ საერთოდ არ მქონდა წერის განწყობა, ზოგჯერ ცუდად ვიყავი და ა.შ. სამი თვის მანძილზე აშკარად ყოველ დღე ვწერდი, ოქტომბერში მეტი გამონაკლისია, ნოემბერში მხოლოდ 5 დღე ჩავაგდე და დეკემბერში მარტო 1 !!! გგგ, ვერ ვიჯერებ :D

თან ბოლოს უკვე პირობის გამო კი არა, სიამოვნებით ვწერდი ყოველ დღე. პირობა მხოლოდ ახლაღა გამახსენდა, კრიზისი რომ ვიგრძენი :)) მაგრამ ვამაყობ ჩემი თავით, თურმე შემძლებია შინაგანი დისციპლინა ლოლ :D

ბოლო რამდენიმე დღეა მეზარება წერა. უფრო სწორად, დროს ვფლანგავ ინტერნეტში ძრომიალით, არადა თავზე საყრელი  დრო მაქვს. ნუ წესით არ მაქვს, მაგრამ ჯერ გამოცდებისთვის არ დამიწყია მეცადინეობა და..

ცოტა ცუდ ხასიათზე ვარ, ბევრი რაღაც ხდება და ტვინი ამეხადა. დაჟე დილით რომ ვიღვიძებ, მეზარება  წინასწარ ინტერნეტში შემოსვლა, რომ ვიცი ამდენი რაღაც უნდა შევამოწმო, წავიკითხო.. არადა ბევრი მძინავს, ამ დილას 12 საათზე გავიღვიძე, რაც არის სრულიად წარმოუდგენელი ჩემთვის :D სულ რომ ღამე მეთენებინა, მაქსიმუმი იყო 10 საათი- მეღვიძებოდა ხოლმე :D

გუშინ მთელი დღე კომპზე ვიყავი აკრული და მამამ ვეღარ მოითმინა და რა უსაქმური ხარო მითხრა :| ძაალიან მეწყინა :D არადა მართალია, ვზივარ და არაფერს არ ვაკეთებ. გარეთ ძალიან იშვიათ შემთხვევებში გავდივარ, ისიც ჩემს თავს ვაიძულებ ხოლმე. ინტერნეტს ვერ ვაბრალებ, პროსტა გასვლის მომენტი მეზარება , თორემ თუ გავედი აღარც მახსოვს კომპიუტერი..

რამდენს ვბოდიალობ :| ამ პოსტით იმის თქმა მინდოდა, რომ ყველა ბლოგერს უდება დრო, როცა ხსნის new post-ის ფანჯარას, იცის რა უნდა იყოს პოსტის თემა, მაგრამ თითებს და ტვინს ვერ იმორჩილებს საწერად :))

წავედი დილის საუზმეს მივირთმევ- კაპუჩინო და პაშტეტ-კარაქიანი პური :D როგორ მიყვარს :love:

3 Responses to “პაშტეტ”