რაღაცნაირი ბლოგი

ბოლო დროს როგორ გახშირდა ქართული ფილმების გადაღება, ყველამ ვიცით. თბილისის კინოთეატრებში ზოგჯერ რამდენიმე ახალი ქართული ფილმი ერთად გადის ხოლმე.. ერთ-ერთი მთავარი მოვლენა ქართულ კინემატოგრაფიაში (რა საოცრად ჟღერს),   “ჯაყოს ხიზნები” უნდა ყოფილიყო. მიხეილ ჯავახიშვილის “ჯაყოს ხიზნები”-ს ეკრანიზაციის ირგვლივ, ყველაზე დიდი აჟიოტაჟი იყო ატეხილი.. “იმედმა” და სტუდია “ტაია”-მ ნახევარი მილიონი ევროთი დააფინანსეს ფილმი. კინოთეატრში არ წავსულვარ, ალბათ ნაკლები ინტერესის გამო, მაგრამ ორშაბათს სატელევიზიო პრემიერა იყო  იმედზე და იმდენჯერ გადიოდა რეკლამა, რომ დამაინტერესა და  დღეს ვუყურე მაივიდეოზე (დარწმუნებული ვარ, კარგა ხნით ადრე იდებოდა უკვე ინტერნეტში სადმე, მაგრამ სანამ ცხვირ წინ არ დამიდებენ ხოლმე, მეთვითონ მეზარება მოპოვება:D).

ყოველთვის, როცა წიგნის ეკრანიზაციას აკეთებენ, გინდა თუ არ გინდა, ადარებ ერთმანეთს.. თანაც, სანამ ფილმს ნახავ, თუ წიგნი გაქვს წაკითხული, შენს წარმოდგენილ პერსონაჟებს ადარებ ფილმის გმირებს. თუ ჯერ ფილმი ნახე-პირიქით. ხშირად, შეუსაბამობაშია ფილმის რეჟისორის და შენი წარმოსახვები და ამიტომ, ცოტა არასწორად მიმაჩნია ხოლმე იმ კუთხით მსჯელობა, ის ჯობია, თუ ის ჯობია, მაგრამ გინდა, თუ არ გინდა, მაინც ამ ემოციებზე დაყრდნობით აფასებ მერე ნანახს/წაკითხულს. ფილმის რეჟისორი-დათო ჯანელიძე

მთავარ როლებში არიან:

ჯაყო- გიორგი ნაკაშიძე

მარგო- ნატა მურვანიძე

თეიმურაზი- ზაზა ბურჭულაძე

ზაზა ბურჭულაძე- თავიდან ძალიან მომეწონა, გარეგნულად  მასეთი წარმომედგინა თეიმურაზი.  მაგრამ იმდენად იყო  ხასიათისგან დაცლილი, რომ მალე მომბეზრდა.  აი როგორ ვთქვა, იმ დრამატიზმისგან იყო  დაცლილი, რაც ნამდვილ თეიმურაზს უნდა ჰქონოდა.  არ ვიცი ეს რეჟისორის ბრალი იყო, თუ თვითონ მსახიობის, მაგრამ ძალიან ზედაპირული გამოვიდა თეიმურაზი.

ნატა მურვანიძე- ჩემი აზრით, საერთოდ არ შეეფერებოდა ამ როლს. ნატა, არ ვიცი თავისი გარეგნობის გამო, თუ როლების გამო, ძალიან ძლიერად მეჩვენება, როგორც პიროვნება. მკვეთრად გამოხატული ინდივიდუალიზმი აქვს და ასე მგონია ამან შეუშალა ხელი მარგოს როლი ეთამაშა, გარეგნულ შეუსაბამობას რომ თავი დავანებოთ.

გიორგი ნაკაშიძე-  პრინციპში, ის ალბათ ყველაზე კარგად მოერგო როლს და პრეტენზიები ფაქტიურად არ მაქვს. უბრალოდ, ზოგიერთ მომენტში მეჩვენებოდა, რომ თავის ჯაყოსებური სიველურე აკლდებოდა. მაგრამ ძაან მაგარი იყო ის მომენტი, როცა თვალდახუჭული უკრავს დოლზე, მთელი ფილმის მანძილზე, მგონი მარტო მანდ ვიგრძენი მძაფრად  ემოციები..

ზოგადად, ფილმს რაც შეეხება:

ძალიან ბევრი გაწელილი მომენტი იყო,მომბეზრდა ყურება. ზოგიერთ კადრზე ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა ყურებისას, რომ დოკუმენტურ ფილმს ვუყურებდი და არა მხატვრულ ფილმს-მაგალითად, ქორწილის სცენა.   ზედაპირული მომეჩვენა ყველაფერი. მარგოს და თეიმურაზის ურთიერთობაც გამარტივებული, რაღაცა აცდენილი იყო. გარდა ამისა, ეპოქასთან გაუცხოვების შეგრძნება მქონდა oO

არ იყო გამოყენებული რამდენიმე მნიშვნელოვანი დეტალი. მაგალითად “მაშა მაშა, აგრე ვიცის ჯაყომა” და თეიმურაზს სულ რამდენჯერმე დაება ენა..

დამთავრებისას დაუკმაყოფილებლობის გრძნობა დამრჩა, გაწყდა ქორწილით და აღარ უჩვენებიათ ჯაყოსთან ქორწინების შემდეგ მარგო როგორ იყო..

და კიდევ, არც ერთი საუნდტრეკი არ მახსოვს :D არ იყო კარგი მუსიკალური გაფორმება)

მოკლედ, ტყუილად იყო ამხელა ამბავი ატეხილი ამ ფილმის ირგვლივ (ასვე იყო თითქმის ყველა ახალ ქართულ ფილმზე- დიდი აჟიოტაჟი და დიდი იმედგაცრუება).  კარგია, რომ კინოთეატრში არ წავედი საყურებლად, მაგრამ ალბათ, ერთხელ მაინც უნდა მენახა : ))

პ.ს. ტრეილერი, ყოველი შემთხვევისთვის :D

http://www.youtube.com/watch?v=LCiz4DaQmX8

19 Responses to “ჯაყოს ხიზნები”