რაღაცნაირი ბლოგი

დაახლოებით ერთი თვის წინ, 28 ოქტომბერს, დიდი ზარ-ზეიმით უნდა მიმელოცა ჩემი ბლოგისთვის დაბადების დღე. გავხსენი ახალი პოსტის ფანჯარა, დავწერე პოსტი და ბოლოს სულ სულ პირველი პოსტის გალინკვისთვის მოვძებნე ის პოსტი და სახე შემეცვალა თარიღი რომ დავინახე..

საიდან მახსოვდა ეს 28, დღემდე აზრზე არ ვარ..თან ისე დარწმუნებული ვიყავი, არც მიფიქრია გადამოწმება. ჩავვარდი თითქმის ისტერიკაში, მთელი პოსტი წავშალე [ამ დროს ვნატრობდი, რომ პოსტი ქაღალდზე ყოფილიყო და უფრო კარგად შემეგრძნო მისი განადგურება :D] და განვაცხადე- შემდეგ დაბადების დღემდე მოუწევს ლოდინი მეთქი.  დღეს, ერთი თვის მერე, ძლივს გადამიარა იმ გაბრაზებამ და  ახლა ვეცდები მივულოცო კიარა, მიმოხილვა გავაკეთო ამ ერთი წლის:

თავიდან ჩემი ბლოგი რასაც ქვია ჩემი იყო, არც მიფიქრია სადმე დაპიარება. ახლო მეგობრებმა იცოდნენ. მერე, დაილოცოს ვორდპრესი და შიდა ძრავიდან გადმოდიოდნენ მკითხველები[ერთ-ერთი პირველი მკითხველი,ხატუსია იყო, რომელთანაც ახლა ვმეგობრობ]. მერე მართლა არ მახსოვს, როდის ვუწოდე ჩემს  თავს სრულუფლებიანი ბლოგერი :D

თავიდან მაგარი კომპლექსიანი ვიყავი, მიუხედავად იმისა, რომ ბლოგერების უმრავლესობას ვიცნობდი ისედაც. ფორუმ.გე-ზე, ქართველი ბლოგერების თემაში სულ ფეხის კანკალით შევდიოდი და ისე ვლინკავდი ხოლმე პოსტებს :D სხვათა შორის, ეს კომპლექსები ძაალიან დიდხანს გამყვა. პირველ ქართულ ბარკემპზე რომ პრეზენტაცია უნდა გამეკეთებინა, ისე დავკომპლექსდი თავი ვერ მოვუყარე აზრებს. არაფერი არ მახსოვს რა ვთქვი და იმედია არავის არ ახსოვს :D

მერე ნელ-ნელა მკითხველის რიცხვი გაიზარდა, კომენტარებისაც და ხუთი თვის თავზე უკვე გაოგნებული ვიყავი ჩემი სტატისტიკებით : http://tiny.ge/5-თვის-შემდეგ/

დღეს ნუ მეტ-ნაკლებად ყველამ იცის ჩემი სტატისტიკები, მხოლოდ შიდა სამზარეულოს გაჩვენებთ:

ბლომად მიწერია, რა მინდა :D ნუ გასათვალისწინებელია, რომ ზოგი პოსტი მარტო ცარიელი კლიპია და რაღაც ასეთები..

ერთი წლის მანძილზე ბეევრი რამე გადაიტანა ბლოგმა-

• ყველა გაბრაზებისას დაპრივატება- წაშლის მცდელობა

ბოლო დროს წაშლის მცდელობები არ მაქვს და დაპრივატება აღარ მინდება ხოლმე, მაგრამ ძალიან ხშირად მაქვს პერიოდები, როცა მგონია, რომ ჩემი თავი ამოვწურე ბლოგერობაში.

• ძველი პოსტები

დაუფორმატებელი, უაბზაცო, ბევრ სმაილებიანი პოსტები..

• ზარმაცი ავტორი

რომელსაც დღემდე ერთგულად უძლებს..

მე კიდევ მივხვდი, რომ თუ ბლოგერი ხარ, ბლოგერობა რაღაცნაირად ცხოვრების სტილად იქცევა. არ მინდა არასწორად გაიგოთ, აი რას ვგულისხმობ: ყველაფერი, რაც შენს გარშემო ხდება, შენთვის საპოსტე მასალად იქცევა. თქვენი არ ვიცი და მე სულ ვფიქრობ- ამას როგორ დავწერ ბლოგზე,  იმაზე დავწერო თუ არ და ა.შ. ტვინი უკვე ავტომატურად მაქვს გადართული და ფიქრობს ხოლმე რამე მოვლენის მოხდენისთანავე, ამას როგორ დავწერთ ბლოგზე :D ამას პლიუს, ძალიან ბევრ ბლოგერთან ვმეგობრობ.

ჩემი და ჩემი ბლოგის ჩინ-მენდლები:

ჩინ-მენდლების [:D] რა გითხრათ, მაგრამ იმედია ნამეტანი არ გავთავხედდები, თუ ვიტყვი, რომ პატარა დამსახურებები მეც მაქვს.

მაგალითად, სოროსის ფონდმა ბარკემპისთვის რომ დამაფინანსა და 4 ძაალიან კარგი დღე გავატარე ერევანში! კიდევ იყო პრაგოსის და ჩემი თანამშრომლობა და მოკლედ, ათასი წვრილმანი.. ყველაფერი ბავშვივით მიხარია ხოლმე, რა კარგსაც ჩემს ბლოგზე გავიგებ. ძალიან დიდი სტიმულია ხოლმე, როცა მეუბნებიან, რომ მკითხულობენ. ჰაერში დავფრინავდი,  როცა შორემ , აი სრულიად უცხო ადამიანმა მომწერა, რომ ჩემს ბლოგს კითხულობს და ძალიან მოსწონს. . აი ასეთი ერთი შეხედვით უმნიშვნელო ფაქტები, ერთი კომპლიმენტიც კი, ძაალიან დიდი ენერგიით მავსებს ხოლმე :user:

მოკლედ, ბლოგო, დაბადების დღეს გილოცავ..არაზარმაც პატრონს გისურვებ პირველ რიგში და მეორე რიგში მეტ მკითხველს, ოღონდ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ვიმსახურებთ :))

17 Responses to “happy birthday”