რაღაცნაირი ბლოგი

ალბათ ადამიანების ჩვევაა, რომ შეუძლიათ პიროვნების გაცნობის გარეშე გამოიტანონ დასკვნები “რამის” საფუძველზე. ეს “რამე” შეიძლება იყოს ჩაცმულობა, ვარცხნილობა, იმიჯი, ლაპარაკის მანერა, გამოხედვა.. მაგალითად, მე მქონია შემთხვევა, როცა ვინმეზე (თუნდაც უბრალოდ გამვლელზე) მითქვამს- “ნახე, რა გამოხედვა აქვს, უეჭველი ძალიან  სწერვაა”, ან “ნახე რანაირად იყურება, სუფთა უინტელექტო..” რამდენიმე დღის წინაც მქონდა შემთხვევა, ვიღაც გოგოს შევხედე და “ეს დურაჩკაა!” -დავადგინე.. ეს ყველაფერი ნამდვილად ჩვევის დონეზე ხდება და არანაირ ლოგიკას არ ექვემდებარება.  თუმცა არის ლოგიკურებიც.. მოკლედ, გადავალ “საქმეზე” და გეტყვით რისი თქმა მინდა:

სანამ ადამიანს არ ვიცნობთ, რაც არ უნდა  უარყოფითი დამოკიდებულება გვქონდეს მის მიმართ გაცნობამდე (გაცნობა პირობითად), გაცნობის შემდეგ ბევრი რამ იცვლება..

შარშან, სა-15-აპრილოდ დავწერე  ძალიან მწარე პოსტი “ქართული სიყვარულის დღესთან” დაკავშირებით. ამ დღის დამაარსებელი კიდევ, ბესო ჩუბინიძე, გავასწორე მიწასთან :D პოსტის დაწერიდან თვეების შემდეგ (ანუ შარშან აპრილიდან ერთი-ორი თვის წინამდე) თურმე ცდილობდა ბესო, რომ მოვეძებნე და აეხსნა, რომ ეს დღე  მისი ახირებით არ იყო  დაარსებული. მას უბრალოდ იდეა გაუჩნდა და ორგანიზება გაუკეთა და დანარჩენი რა თავის ბრალია, რომ ხალხი აყვა? :D დეკემბერში თსუ-ს ფორუმზე მომივიდა პმ:

ბესო ჩუბინიძის pm

თავიდან მეგონა ვინმე ხუმრობსთქო, გავარკვიე და თურმე ნამდვილი ბესო ჩუბინიძე ყოფილა : )) სკაიპში დავამატეთ ერთმანეთი და  არ ვიცი მომეჩვენა, თუ მართლა გულდაწყვეტილი მელაპარაკებოდა ჩემი კრიტიკის გამო. მაშინ ძალიან შემრცხვა, რომ მართალია ბლოგზე არა, მაგრამ ფორუმზე ძალიან უცენზუროდ მოვიხსენიე რამდენჯერმე (ისიც ნანახი აქვს). ამასობაში კიდევ შემრჩა ხელთ აბსოლიტურად უამბიციო ადამიანი, რომლის “დანაშაულიც”  სულ 1%-ია. ორგანიზებას ხომ ვერ შეძლებდა, თუ არ აყვებოდნენ აგერ უკვე მეთხუთმეტე წლის განმავლობაში.. :|

შორენა "სიმართლის დრო"-ში

მეორე შემთხვევაში ალბათ მარტო ჩემთვის არ მოხდა ცვლილებები. თან ჩემთვის ნაკლებად- არასდროს მიგინებია შორენა ბეგაშვილი და არასდროს მითქვამს მასზე, რომ გარყვნილია :D სამაგიეროდ არსებობს ჭეშმარიტი ქართული საზოგადოება, რომელიც ერთი შეხედვით ამოიცნობს ხოლმე  ადამიანში “ბოზობის ნიშნებს”. და ჰოი საოცრებავ,  გამოდის შორენა ბეგაშვილი “სიმართლის დრო”-ში და ყველაფერი იცვლება.. იგებენ, რომ შორენას ქმარმა უღალატა.. იგებენ, რომ უჭირდა ფინანსურად და იმიტომ გაიხადა playboy-სთვის.. იგებენ, რომ ძალიან დიდი დამცირება გადაიტანა “მომავალი მეფისგან” და უცებ ივსებიან დიიდი თანაგრძნობით და პატივისცემით ამ ერთ დროს საძულველი პერსონის მიმართ..  მართალია მე იქამდეც გულგრილი დამოკიდებულება მქონდა და საერთოდ არაფერს არ ვფიქრობდი ამ საკითხზე, მაგრამ  მეც გამიჩნდა ჩემი დამოკიდებულება (ქალურ ისტორიებზე ყოველთვის გული მიჩუყდება).

მაია ასათიანი

შემდეგი შემთხვევა იყო მაია ასათიანი.. ასე თუ ისე, მაღიზიანებდა იმის ქცევები, სიცილი, კითხვები, გადაცემის ბოლოს თავისი” საფირმო  დამშვიდობება”, ჩაცმულობაც კი.. ნიჭიერის გუნდში მოხვედრისთანავე, აბსოლიტურად შემეცვალა განწყობა. აღმოჩნდა, რომ მშვენივრად მესმის რის გამო ჩასვეს ჟიურიში მაია ასათიანი. მაშინ გავიაზრე ის ფაქტიც, რომ  სადაც მაია წავიდა ყველგან წაიღო თავის რეიტინგი.. მერე მისი ყოველდღიური ჩაცმულობაც ვნახე და მორჩა, ვაღიარე, რომ მან იცის თავის საქმე..  :D

შეიძლება პოსტის განწყობასთან არაფერ შუაშია, მაგრამ გული გამისკდება რომ არ ვთქვა..ლირიული გადახვევა:

ვანო მერაბიშვილი "ვანოს შოუ"-ში

პირველ იანვარს ვანოს შოუს ყველამ უყურა? :D ყოველთვის ხომ მევასებოდა მერაბიშვილი, მაგრამ უბრალოდ ვერ წარმომედგინა, თუ ასე კარგად გაართმევდა თავს იუმორს. აშკარად, დაგეგმილის გარდა იყო დაუგეგმავი ხუმრობებიც და თან, მიმიკებსაც ხომ ვერ დაგეგმავ :D ძაან გამისწორდა!

ამ მეტ-ნაკლებად საზოგადო შემთხვევებს თავი დავანებოთ და რამდენჯერ უთქვამთ ჩემთვის, რომ პირადად გაცნობამდე საერთოდ სხვანაირი შთაბეჭდილება ქონდათ ჩემზე (ცუდი ანუ). ყველაფერი იმ იმიჯების ბრალია, რასაც ან თვითონ ვქმნით, ან სხვები გვიქმნიან, ან თავისთავად შემოიქმნა.. არავინ არ იცის ობიექტური სიმართლე (მე საერთოდ მგონია, რომ ობიექტური სიმართლე არ არსებობს)  პიროვნების შესახებ და რამდენი ადამიანიც არსებობს იმდენი სუბიექტური სიმართლეა.. თუმცა, ერთი რამ არის- იმ იმიჯის ნაწილები ჩვენ თვითონ ვართ ასე თუ ისე..

შორიდან ძალიან ადვილია ვინმეს პიროვნება წარმოიდგინო და მიაწებო შენი დასკვნები, როგორც კი პირადად გაქვს შეხება ადამიანთან, როცა თავისებური დამოკიდებულება  ჩნდება სხვადასხვა გარემოებების გამო, ყველაფერი იცვლება..მე ვიცი, ჩემი ნაკლია, რომ შემიძლია ერთი გამოხედვით ვიმსჯელო ადამიანზე, მაგრამ მთავარია, რომ ამის აღიარება შემიძლია :D

პირადი შეხების გაჩენის  შემდეგ, იცვლება ყველაფერი, მაგრამ:

ის,"რაც" არ არასდროს არ შეიცვლება..

:D :user:

პ.ს. ახლა ამ სურათს შევხედე და მივხვდი, რომ მიუხედავად იმისა, რომ სულ თავს ვარიდებ პოლიტიკას, რა პოლიტიზირებული ვყოფილვარ.. არადა ინსტიქტურად, ვინც პირველი გამახსენდა ისინი არიან ესენი..

30 Responses to “GUESS WHO”