რაღაცნაირი ბლოგი

საერთოდ, ბოლო დროს მომხდარ ამდენ კატასტროფაზე ყურადღება სპეციალურად არ გამიმახვილებია..

[რეპორტაჟის ლინკი]

კი, რამდენიმე დღეში შეიძლება დამავიწყდეს. შეიძლება კი არა, დამავიწყდება- არც ისეთი პანიკიორი ვარ, რომ გადავყვე ამაზე ფიქრს, მაგრამ აი სადღაც ტვინში ხომ გახსოვს.. შეიძლება შემედაოს ვინმე, მასე შეიძლება ხვალ გახვიდე გარეთ და აგური დაგეცესო (ცნობილი ფრაზა, რომელსაც უცაბედი სიკვდილის სინონიმად იყენებენ. ავტ.შენიშვნა :D  ),  ამას პლიუს, ყველამ ვიცით, რომ ოდესღაც მაინც მოვკვდებით ბოლოსდაბოლოს, მაგრამ როცა დათქმული თარიღი იცი, მგონი ყველაფერი იცვლება. ნუ მე ახლა ვერ ვიტყვი, რომ მე მასე მომივიდა, მაინც მთლად გულთან ახლოს ვერ მიმაქვს, სანამ პირადად არ შეგეხება რამე, მთელ სიმწვავეს ვერ ხვდები და თეორიულად მსჯელობ, მაგრამ მაინც რა..

ადრე მქონდა ასეთი შემთხვევა, ვაკუუმი  დამერღვა მაშინაც :D  ჩავფიქრდი მსგავს თემაზე და ალბათ კარგ ხასიათზე ვიყავი, მეთქი არიქა, სულ 2-3 წელიღა დამრჩენია (ან კი და ან არა ისიც), შევირგო მეთქი და ცხოვრების ხალისებზე დავიწყე ლაპარაკი , მაგრამ ახლა საგაზაფხულო დეპრესიის ნიადაგზე  უბრალოდ ღრმად ამოვისუნთქე, “ჰოი საყვარელო სიცოცხლევ” მეთქი ვთქვი და განვაგრძე კურიერის მშვიდად ყურება.

უჰ, ცოტა შემოლაწუნება მჭირდება, თორემ არდადეგებს რომ ვაბრალებდი, ისევ ისეთ რეჟიმში განვაგრძობ ცხოვრებას- მეზარება სახლიდან გასვლა, საერთოდ არაფრის ხალისი არ მაქვს, ფილმებს ვუყურებ, თავს სისულელეებით ვირთობ და ყურადღებას არ ვაქცევ იმას, რომ ასეთი მდგომარეობა ყველაფერში ხელს მიშლის:(  არადა ერთ ჩემ დიად საქმეს, ენერგიული, ნერვებიანი, იმედიანი თინი სჭირდება და მე კიდევ ვზივარ აქ ჩემთვის და “ნაწუწნ კამფეტს” ვემსგავსები :D

მორჩა, ხვალიდან ვიწყებ ოპერაციას “თავი ხელში ავიყვანოთ” : )))

უი, პოსტის თემას ავცდი (რაც ასე ვარ, საერთოდ ვერ ვწერ :| ). იმის თქმა მინდოდა, რომ მირჩევნია ჩემს ვაკუუმში ვიჯდე და ერთ დღეს მოულოდნელად დამეცეს თავში ის კომეტა,  ერთ დღეს მოულოდნელად ჩაიტანოს მიწისძვრამ ყველაფერი, ვიდრე იმის გარდა, რომ “შეიძლება აგური თავში დამეცეს” და “ყველანი მაინც მოვკვდებით” რამე ვიცოდე სიკვდილის სავარაუდო თარიღის შესახებ : ))

23 Responses to “ჩილე და დედამიწის ღერძი”