რაღაცნაირი ბლოგი » internet

Alcatel OT-808

Tiny — Fri, 28 Oct 2011 18:16:26 +0000

ერთი თვის და ცოტა მეტი ხნის წინ, დაბადების დღეზე საჩუქრად (aww <3) ბილაინის, უფრო სწორად, ალკატელის ეს ტელეფონი მივიღე:

თავიდან რომ დაარეკლამეს, გულში კი ჩამივარდა და რამდენჯერმე დავაპირე ყიდვა, მაგრამ მე სანამ რამეს გადაწყვეტ, ცხოვრება გადის ხოლმე.

ძალიან ბევრი მეკითხება კარგი ტელეფონია, თუ არა. სხვათაშორის, ზოგჯერ სრულიად უცხო ადამიანები – ერთხელ, ავტობუსში დიდი მოწიწებით მოვიდა ერთი ბიჭი და გამომკითხა როგორ მუშაობდა. საჩუქრად უნდოდა იმასაც: )) დიზაინის გამო, ბევრს პუდრი, სარკე, ან რამე მსგავსი არსება ჰგონია.მაშ ასე, როგორია Alcatel ot – 808 , ე.წ. უნიქალური, რაც ჯობია ჩემი თანდასწრებით არ უწოდოთ :D

♦ პუნქტი პირველი – დიზაინი

არსებობს ორ ფერიანი – ვარდისფერი და ნაცრისფერი. ვინაიდან, მე და ვარდისფერი ერთად ვერ ვთავსდებით და საუკუნეში ერთხელ მახსენდება, რომ რამდენიმე მაისური მაქვს ამ ფერი და ნაცრისფერი კიდევ პირიქით, ამოჩემებულივით მაქვს ყავისფერთან ერთად, ჩემი ტელეფონი ნაცრისფერია. ამბობენ, ვარდისფერი უფრო ლამაზი და ეფექტურიაო, ასე რომ ვისაც არაპრეტენზიულობა გახასიათებთ ფერთა შეხამებასთან დაკავშირებით, ვარფისფერიც მშვენიერია :))

კლავიატურას თავიდან ჩემი თაჩსქრინიანი სამსუნგის მერე ვერ მივეჩვიე. ასე ერთ კვირაში უკვე ისე დავნარნარებდი, ახლა საერთოდ აღარ მიჭირს. მითუმეტეს, qwerty-ა:

♦ პუნქტი მეორე, ბილაინი, როგორც ასეთი:

ერთ-ერთი მიზეზი, რის გამოც გვინდოდა ბილაინი, არის ინტერნეტის ძალიან კარგი ტარიფი – ულიმიტო ინტერნეტი 7 ლარად, ერთთვიანი აქტივაციით. გარდა ამისა, 0 თეთრიანი (ზარის ღირებულება 5 თეთრი, მერე უფასო) სალაპარაკო ტარიფი. ეს ტელეფონი ინტერნეტზე კარგად არის გათვლილი, აპლიკაციებიც აქვს ბევრი (ერთი პრობლემა: ქართულს ვერ ფლობს მაინცდამაინც კარგად). ჩემი ამოჩემებული app-ი, ამინდის პროგნოზია- აჩვენებს გრადუსს, გრადუსის real feel-ს და მოსალოდნელ მინიმუმ-მაქსიმუმ ტემპერატურას.

პრობლემა ისაა, რომ ბილაინის დაფარვის ზონა ფრიად ჭედავს. თუ გინდა, რომ ცოცხალი დარჩე, აუცილებლად უნდა ატარო სხვა ოპერატორის ტელეფონიც. წინააღმდეგ შემთხვევაში, სულ რომ სასწრაფოში დარეკო, შეიძლება გითხრას აბონენტს დროებით ვერ დაუკავშირდებითო. მესიჯებიც ძნელად მიდის/ მოდის. თუ არ გააუმჯობესებენ, თანაც დაუყოვნებლივ, ცუდი იქნება – ნერვებზე მოქმედებს ფრიად.

♦ პუნქტი მესამე, შესაძლებლობები:

რომ გითხრათ, ფოტოების ხარისხი ძალიან კარგია, ან კარგია მეთქი, მოგატყუებთ. აი მაგალითად:

თუმცა ძალიან ცუდიც არ ეთქმის.

დანარჩენი, ინტერნეტზე მორგებას, საყვარელ დიზაინს და ა.შ. სიკეთეებს თუ გავითვალისწინებთ, კარგია. რაც მთავარია, თუ რამეა და ბილაინის ტყვეობიდან დაღწევა მოგინდათ, ბლოკის მოხსნა შეიძლება.

LoveGivesMeHope

Tiny — Sat, 08 May 2010 19:33:46 +0000

Stories That Make You Go “Aww!”

დღეს ერთ სიმღერას ვუსმენდი (ვუყურებდი) და “aww” რომ “აღმომხდა”, უცებ გავიქეცი ფეისბუქზე და დავსერჩე “aww”. ფეისბუქის ყველაზე კარგი თვისება კი ის არის, რომ ყოველთვის გხვდება ის, რასაც ეძებ, ან იმაზე უკეთესი…

ხოდა ამჯერად იმაზე უკეთესი შემომხვდა და აღმოვაჩინე page, სახელად:

LoveGivesMeHope – Stories That Make You Go “AWWW!”

მაშინვე არ დავაlike, რომ მივხვდი რაღაც საიტის page იყო. გადავედი ლინკზე და დამხვდა საიტი:

http://www.lovegivesmehope.com/

აღმოჩნდა, რომ აქ წერენ ამბებს, რომლებიც make you go “aww” :D ისტორიებია happy end-იანები სულ და ფრიად იმედის მომცემი რაღაცეები:)) თავის ამბის მოყოლა ყველას შეუძლია. ზოგი (უმეტესობა ) ისეთია, ცრემლებს რომ მოგგვრის მართლა… ხოდა ვისაც ჩემსავით უყვარს რომანტიული, გულისამაჩუყებელი და ” aww” ისტორიები, მიბრძანდით და აჩუყდით :))

საიტის და მისი შემქნელების შესახებ: http://www.lovegivesmehope.com/aboutus

ტოპ LGMH-ები: http://www.lovegivesmehope.com/top

მეც მინდოდა რამე მსგავსის მოყოლა პოსტში თემატურად, მაგრამ ვერაფერი ვერ გავიხსენე უცებ და მომინდა აქაც ყოფილიყო რამე ქართული საიტი, მსგავსი, სადაც მაშინვე დაწერდი ამ შენს LGMH-ებს, როცა კი გადაგხდებოდა (და არა როცა უკვე გასულია ემოციები და ვეღარც კი იხსენებ უცებ, კარგად დაფიქრების გარეშე. ან შეიძლება არც გადამხდენია

-_- )

ბლოგერის აღჭურვილობა

Tiny — Fri, 30 Apr 2010 19:59:44 +0000

ყველა პროფესიას ხომ აქვს თავისი აღჭურვილობა აქვს და ბლოგერები რითი ვართ გამონაკლისები? საბედნიეროდ (მადლობა დედა, მადლობა მამა :D ) თითქმის ყველა ატრიბუტი მაქვს, რაც საჭიროა:

ლეპტოპი

რომელიც 23 საათს ატარებს ჩემთან ერთად…ჩემი საბადო, რომელსაც ხანდახან პატრონი ძალიან ჩაგრავს აი ასე:

და კიდევ ასე:

არადა ჯერ ერთი წელი ახლა ხდება მაისში, რაც ვიყიდე და უკვე რას დავამსგავსე… ნუ კლავიატურას არაუჭირს, თუ იმას არ ჩავთვლით, რომ ერთი ცალი ბისერის ბურთულაა ჩავარდნილი და ხან რომელ კლავიშში ეჩხირება, ხან რომელში. მერე კომპიუტერს ვაყირავებ და გორდება ხოლმე :D ამჯერად J-შია ჩასახლებული… ხელების განსათავსებელ ადგილს რაც შეეხება, დროზე არ მომაფიქრდა რამე გადასაკრავის ყიდვა და გახდა ასეთი :| მამა მეუბნებოდა ფრთხილად იყავი, შნურებამდე არ ჩახვიდეო :D კიდევ რა არ დავმართე- ბათუმში wi-fiს ჩართვის მცდელობისას მთლიანად დავბლოკე, windows-ის საკუთარი ძალებით გადაყენება მოვინდომე და ორი ცალი ერთად ჩავწერე და ვინ მოსთვლის კიდევ… მაგრამ ერთგულად მემსახურება. პირველად ლეპტოპის ჰაერივით საჭიროება ბარკემპზე ვიგრძენი. ვკვდებოდი ისე მინდოდა ნორმალურად დამეწერა ყველაფერი რაც იქ ხდებოდა… მოკლედ, მართლა აუცილებელი ატრიბუტია…

ფოტოაპარატი:

ამ შემთხვევაში ალბათ უბრალოდ კარგ ხარისხიანი ფოტოაპარატის მქონე მობილურიც გამოდგება, მაგრამ მაინც… ჩემი განუყრელი ციფრული რომ მაჩუქეს ჩემებმა, იმის მერე ისე “ვაჩხაკუნებ” ხოლმე, მანიად გადამექცა. ყველაფერს ვუღებ. ძირითადად ბლოგზე ვფიქრობ ხოლმე გადაღებისას- “შეიძლება გამომადგეს” პრინციპით. მერე ზოგი ხვდება ბლოგზე, ზოგიც ფეისბუქზე…

ახალგაზრდობის სურათია ეს

შემთხვევითი სურათი

პროფილის სტუდიის შესასვლელის წარწერა

მობილური:

რომელიც გუშინწინამდე(:D) არც ისე კარგი შესაძლებლობების მქონდა… ნუ ჩინურად კი აჩვენებდა ტელევიზორს, მაგრამ სხვა მხრივ, ინტერნეტის მხრივ მაშასადამე, ბლეჰ… სულ მშურდა ხოლმე სხვების, ფბ-ზე აფდეითები და სურათების ატვირთვა რომ შეეძლოთ :D იმაზე აღარაფერს ვამბობ, ვიჯეტი რომ მქონდა ოოცნებად გამხდარი- სურათების. ანუ photo of the moment ბლოგზე . ხოოდა სიურპრიზად მივიღე <3

თავხედურად ბევრი ფუნქციები აქვს :D ინტერნეტზეა ზედ გამოჭრილი როგორც იტყვიან… ნუ wi-fi თავისთავად. ფრიად გახარებული ვარ <3 ხოდა ამის მეშვეობით ზემოთხსენებული photo of the moment მეღირსება…

და ნუ, რა სჭირდება ბლოგერს სრული ბედნიერებისთვის და მუზებისთვის? :D დიიახ, media player-ი! რა ვქნა, მანიაკივით ვარ, მაგრამ ყურებში თუ არ მესმის საყვარელი მუსიკა სიარული/მგზავრობა (რომელიც ასე ძნელია ვარკეთილიდან ვაკის მიმართულებით) ტანჯვად მექცევა ხოლმე… და კიდევ დილაობით, რომ მეძინება თუ რამე ხმა მაწუხებს, ვბრაზდები და ბალიშს ვიფარებ ხოლმე :D რაც ეს მაქვს კიდევ, მარჯვედ მიდევს საწოლთან და ნახევრადმძინარე მდგომარეობაში ვრთავ და ვითიშები ისევ…

თან ძირითადად მგზავრობის დროს, ან ძილის წინ, ან დილით ვფიქრობ ხოლმე “ბლოგზე რა დავწერო”-ზე…

რა აღჭურვილი ვარ და იშვიათად პოსტვა მეპატიება?! :D

David Garrett

Tiny — Tue, 27 Apr 2010 19:24:10 +0000

დღეს რამდენჯერმე შემხვდა facebook-ზე alexa-ს ლინკი სასიამოვნო ცნობებითურთ:

აქვე აღვნიშნავ, რომ ფეისბუქის დანიშნულება ცოტა აღრეული აქვთ მათ, ვისაც უთხრეს რომ ადნაკლასნიკი ტეხავს უკვე და ფეისბუქი მაგარია, მაგრამ სადაც იმას მივაღწიეთ, რომ პირველ ადგილზე ის ავადსახსენებელი არაა გამოჭიმული, იქნება დროთა განმავლობაში ესეც მოგვარდეს :D

ხოდა რას მოვაყოლე…ეს სამი საიტია ზუსტად, რომლებსაც ყველაზე აქტიურად ვიყენებ. ფეისბუქში ვცხოვრობ, გუგლში ვსწავლობ და youtube-ში ვატარებ თავისუფალ დროს :D

ხანდახან კი ყელში ამომდის ხოლმე ამდენი რეფრეში ფეისბუქზე, ან ამდენი ვიდეოს ყურებისგან თვალების გათანგვა, მაგრამ რეალურად რომ დაფიქრდე, ალბათ შეუძლებელიც არის ჩემთვის ამ სამი რამის გარეშე არსებობა. ეს არ არის მაინცდამაინც დამოკიდებულება ალბათ, მაგრამ აი მარტივ მაგალითს გეტყვით…

დღეს შევბანცალდი youtube-ში, გაურკვეველი მიზნებით და Recommended for You-ში შემომხვდა (ამას შეგიძლიათ არ უყუროთ, გრძელია)

ადრე არასდროს და არსად არ შემხვედრია ამ ადამიანის შესახებ არაფერი. ვიდეოს არ ვუყურე იმიტომ, რომ რაღაცა გაიწელა მე კიდევ სასწრაფოდ მჭირდებოდა რამე ნიშანდობლივი :D david garrett მოვძებნე იქვე და პირველივე ამომიგდო (ამას უნდა უყუროთ!):

მოკლედ ამ წუთებიდან ავიჩემე და აღარ გავჩერდი… დიდი ხანია ასე არაფრით არ აღვფრთოვანებულვარ…მსოფლიოში ყვეელაზე სწრაფად შეუძლია დაკვრა ვიოლინოზე და თან რა ისეთია… o_O რაღაცნაირად საყვარელი!

ხოდა ასე რომ აღფრთოვანდები რამით რა უნდა ქნა? რა თქმა უნდა, მაშინვე ფეისბუქზე დააშეარო და გაუზიარო მეგობრებს. თორემ ხომ გული გამისკდებოდა რომ არ მეთქვა რა მაგარია! თან მაშინვე მოძებნი ფან პეიჯს, აქ რა არ დაგხვდება? . ეს ჩვევაა ერთგვარი, ცოტა ხნის წინ საიდან მომაფიქრდა არ ვიცი და asta la vista baby მოვძებნე და იმის ფანკლუბიც კი იყო…ill be back-ზე რომ აღარაფერი ვთქვათ :D

მერე საქმეში ერთვება google…ეძებ სურათებს, ეძებ პირადი ცხოვრების დეტალებს (ეს უკანასკნელი რა მოსატანია იყო, მაგრამ დიდისამბით დავინტერესდი ცოლიანი იყო თუ არა და ხომ უნდა გავცნობოდი სიტუაციას :D),ყველაფრის გადაქექვის შემდეგ უბრუნდები ვიდეოებს და ასე ცხოვრობ ბედნიერად…

ის დღე ყველაფერის მიუხედავად ბედნიერია ხოლმე, როცა მსგავს აღმოჩენებს ვაკეთებ <3

ურჩხული ბანკომატები და ერთადერთი სიყვარული

Tiny — Thu, 25 Feb 2010 08:15:07 +0000

ბლოგის უჩვეულო რეჟიმის გამო, ცოტა არ იყოს დავიძაბე..დავუბრუნდეთ ჩვეულ რეჟიმს!

რამდენიმე რაღაც, რასაც ვერ ვეჩვევი/არ მიყვარს/დისკომფორტს მიქმნის..

სიაში ღირსეულ, პირველ ადგილს იკავებს

ტელეფონზე ლაპარაკი!

ვერ ვიტან სახლში რომ ჩემს გარდა არავინ არ არის და ტელეფონი რეკავს, იძულებული ვარ, რომ ვუპასუხო. ყველანაირდ თავს ვარიდებ ხოლმე. რისი ბრალია არ ვიცი, მაგრამ რა ვქნა, ვერ ვიტან.

იგივეა მობილურ ტელეფონზეც – უფრო მწვავედ თან.

კონცენტრაცია მეკარგება, თუ რა არის არ ვიცი, მაგრამ სულ დაბნეული ვლაპარაკობ ხოლმე. იცით რა ძნელია? რომ გინდა, რომ უპასუხო და თან იცი, ტვინს იმხელა ძალა უნდა დაადგეს და გეზარება :D არასდროს არ ვრეკავ საქმეზე ისე,თუ განსაკუთრებულად არ მოვემზადე სიმყუდროვეში არ დავჯექი და ტვინი არ გადავრთე “ტელეფონზე ლაპარაკის რეჟიმში”. როგორ მოვახერხო, რომ ტელეფონზე ლაპარაკი ასე არ მთრგუნავდეს, არ ვიცი, არადა საჭიროა აშკარად..

მეორე- ბანკომატები!

ნუ ბოლო დროს კიდევ რა უჭირს, მაგრამ ისეთი შიშები მქონდა ხოლმე.. აი რაღაცნაირად მაშინებს საერთოდ საბანკო ოპერაციები,ამდენი რიცხვები. ჯერ ერთი ალბათ იმიტომ, რომ მე და მათემატიკა ერთად ვერ ვთავსდებით :D სულ სულ თავიდან რომ ჩემი პირველი პლასტიკური ბალათი მეპყრა ხელთ და მარტოს უნდა გამომეტანა თანხა ანგარიშიდან, ერთი-ორი წუთი ღრმად ვსუნთქავდი და ისე მივედი ბანკომატთან- შენელებული კადრით და ნელი ნაბიჯით :D

ამ პუნქტის შესავალი- საერთოდ, ვიზუალური მეხსიერება მაქვს განვითარებული. ყველაფერს ჯერ ვიზუალურად ვიმახსოვრებ, მერე სხვა დანარჩენით.. აი, მაგალითად, აბიტურიენტობის დროს, ერთი და იგივე უნარების ტესტი ვწერეთ ორჯერ და მეორედ რომ გვაწერინა, პასუხების ფურცელზე X-ების განლაგება მახსოვდა თვალით :D

ხოდა, ამის გამო ხშირად მიჭირს ხოლმე სიახლეებთან შეგუება, ნუ ძირითადად კომპიუტერულ საკითხებში.

ტოპ შეუგუებლობა:

ვერ ვიტან ახალ სკაიპს! არ შემიძლია.. რომ ვხედავ მაჟრიალებს :D არ ვიცი არ მომწონს, თუ არ მინდა გავერკვე როგორია- იქნებ ჯობია ძველს, მაგრამ არა, არც მიფიქრია. დავათრევ ფლეშკით, კომპიუტერით, გულის ჯიბით (:D) ძველი სკაიპის საინსტალაციოს, რომ შემთხვევით საიდანმე ის არ გადმომეწერინოს.. ერთხელ იყო, თავისით დამიაპდეითა და კინაღამ შევყარე ქვეყანა..

და კიდევ ერთი- ოპერის გარდა სხვა ბრაუზერს ვერ ვიტან :| ერთადერთი სიყვარულია, მზე და მთვარე ამომდის მასზე :D არადა, იდეაში ყველანაირი კომფორტულობისგან დაცლილია ოპერა. ნუ მთლად მასე არაა სინამდვილეში (love), მაგრამ ისე შეიცხადებენ ხოლმე ოპერა მაქვს მეთქი რომ ვიტყვი, ვკომპლექსდები :D მართალია, ბევრი რაღაც ისეთი არ აქვს, როგორც ფაირფოქსს, მაგრამ ამას განსაკუთრებულად ვერ ვიტან. ახლა, windows-ი გადავაყენე (დიაღ, დიდი ხნის ნანატრი windows 7 მაქვს და თან ჩემით დავაყენე მარტომ )და ქრომი დავაინსტალირე. ყველანაირად ვატანდი თავს ძალას, რომ ოპერისკენ არ გამქცეოდა ხელი, მაგრამ პოსტის წერისას რაღაცამ გამიჭედა ქრომში და მეეთქი ეგრე არ გინდა! ეგრევე გადმოვწერე ოპერა :/ მაგრამ სპეციალურად არ ვაყენებ speed dial-ზე რაღაცეებს, რომ არ გადავიდე ისევ იქ. ქრომში გავმართე ბუქმარქები და ყველაფერი უკვე.. თან ისეთი კარგი რამეები მაქვს ცოტნეს წყალობით ფეისბუქისთვის, რომ მენანება ქრომის გადაგდება.

1. სმაილები ჩატში

2. ნებისმიერ სურათთან მაუსს რომ მიიტან, გვერდით გიდიდებს და აღარაა საჭირო სათითაოდ შესვლა (მეორე სურათს რომ დააკლიკავთ გადიდდება)

შემდეგი შეუგუებლობა- ფილმების კომპიუტერში ყურება

ათასჯერ მირჩევნია ვიწვალო, ფლეშკაზე გადავიტანო და dvd-ში, ტელევიზორის ეკრანზე ვუყურო ფილმებს. ფილმებს კიდე არაუშავს, მაგრამ ცოცხალი თავით TV SHOW-ების ყურება არ შემიძლია კომპიუტერში. gossip girl დავიწყე და რამდენიმე სერიის მერე დავნებდი, აღარ შემეძლო :D

ის, რაც განსაკუთრებით არ მიყვარს

ტელეკომი

ვაიმე, მომკალი და ტელეკომს ნუ გამაგონებ. ეს აგრესია იმის მერე გამიჩნდა, რაც კავკაზუსის კაბელები გადაჭრეს. მართალია მე არ შემხებია ეგ პრობლემა, მაგრამ იმდენად გავმწარდი მათ საქციელზე, სამუდამოდ ამოვირეცხე გულიდან. ეგ კიარა, 100-100-ის ტელეფონს რომ ყიდულობდნენ ჩემები, ვარწმუნებდი არ იყიდოთ მეთქი და ბოლოს დავნებდი :D

კიდევ ერთი- ბლოგსპოტი.

ვორდპრესელების სენია, თუ რა არის არ ვიცი, მაგრამ როგორც კი ვინმე ბლოგსპოტელს ხელში ჩავიგდებ, ეგრევე ვარწმუნებ, რომ სასწრაფოდ ვორდპრესით შეცვალონ.

კიდევ იქნება ისეთი რამეები, რაც ახლა გამომრჩა, მაგრამ იმედია მნიშვნელოვანი არაფერი დამვიწყებია..

პ.ს.

მომწონს windows7, პაინტი აქვს უმაგრესი და მე ხო ბედნიერებისთვის სხვა არაფერი მჭირდება :D

MSN

Tiny — Sun, 17 Jan 2010 18:19:25 +0000

დიდი ხანია ამ მესენჯერის სიყვარულით ვიწვი, მაგრამ დღეს საერთოდ პიკი დამემართა!

არც ისე ბევრი მომხმარებელი ყავს საქართველოში რატომღაც. მე მაგალითად, სულ 14 კონტაქტი მყავს, მაგრამ ისინიც იშვიათად შემოდიან ხოლმე, ძირითადად სინთან საჭორაოდ ვიყენებ.

არადა იმდენი ძალიან კარგი ფუნქცია აქვს ვინც არ იცის..

სმაილების დამატება შეგიძლია შენთვითონ, რასაც მოისურვებ

ჩემი სმაილები მსნ-ში

შეგიძლიათ ავტომატურად სტატუსად დაიყენოთ სტატუსზე ის, რაც მედია პლეიერში გექნებათ ჩართული
ჩატის ფანჯარაში სკინის დაყენება
კონტაქტების დაყოფა ჯფუფებად :

მსნ-ის ჯგუფები

ნაწერის როგორც ფონტის, ისე ფერის ცვლილება

ნაწერის პარამეტრები

და ა.შ.

რაც მთავარია, რის გამოც მე ამ პოსტის წერა დავიწყე დღეს საერთოდ..

სინთან ლაპარაკისას შემთხვევით დამეჭირა ფანქარზე, რომელიც იქამდე კი შემიმჩნევია, მაგრამ არც მიმიქცევია ყურადღება. დავაჭირე და რაა გაჩნდა :O

არც მეტი, არც ნაკლები, პაინტი შუა მესენჯერში!

პაინტი ძალიან მიყვარს, ხშირად ვხატავ ხოლმე რაღაცეებს, ვერთობი ძაან.ხოდა აქ რომ აღმოვაჩინე სულ გადავირიე. ჩემზე ბედნიერი ადამიანი აღარ არის ეხლა, გასართობი მომეცა ახალი :D

ჩემი და სინის შემოქმედებები:

მოკლედ, მივეცით ფანტაზიას გასაქანი, არ დავინდეთ :D

მსნ-ზე გამახსენდა აივერსონის მულტფილმი, Green Men.

ადრინდელი მსნ-ის იკონკები სხვა უსერების ონლაინ სტატუსების, იყო მწვანე კაცი და ყველას ძალიან დაგვწყდა გული ახალ მსნ-ში ცარიელი ოთხკუთხედები რომ არის, მაგრამ არაუშავს :user