რაღაცნაირი ბლოგი

სიაში ღირსეულ, პირველ ადგილს იკავებს

ვერ ვიტან სახლში რომ ჩემს გარდა არავინ არ არის და ტელეფონი რეკავს, იძულებული ვარ, რომ ვუპასუხო. ყველანაირდ თავს ვარიდებ ხოლმე. რისი ბრალია არ ვიცი, მაგრამ რა ვქნა, ვერ ვიტან.

იგივეა მობილურ ტელეფონზეც – უფრო მწვავედ თან.

კონცენტრაცია მეკარგება, თუ რა არის არ ვიცი, მაგრამ სულ დაბნეული ვლაპარაკობ ხოლმე. იცით რა ძნელია? რომ გინდა, რომ უპასუხო და თან იცი, ტვინს იმხელა ძალა უნდა დაადგეს და გეზარება :D არასდროს არ ვრეკავ საქმეზე ისე,თუ განსაკუთრებულად არ მოვემზადე სიმყუდროვეში არ დავჯექი და ტვინი არ გადავრთე “ტელეფონზე ლაპარაკის რეჟიმში”. როგორ მოვახერხო, რომ ტელეფონზე ლაპარაკი ასე არ მთრგუნავდეს, არ ვიცი, არადა საჭიროა აშკარად..

ნუ ბოლო დროს კიდევ რა უჭირს, მაგრამ ისეთი შიშები მქონდა ხოლმე.. აი რაღაცნაირად მაშინებს საერთოდ საბანკო ოპერაციები,ამდენი რიცხვები. ჯერ ერთი ალბათ იმიტომ, რომ მე და მათემატიკა ერთად ვერ ვთავსდებით :D სულ სულ თავიდან რომ ჩემი პირველი პლასტიკური ბალათი მეპყრა ხელთ და მარტოს უნდა გამომეტანა თანხა ანგარიშიდან, ერთი-ორი წუთი ღრმად ვსუნთქავდი და ისე მივედი ბანკომატთან- შენელებული კადრით და ნელი ნაბიჯით :D

და კიდევ ერთი- ოპერის გარდა სხვა ბრაუზერს ვერ ვიტან :| ერთადერთი სიყვარულია, მზე და მთვარე ამომდის მასზე :D  არადა, იდეაში ყველანაირი კომფორტულობისგან დაცლილია ოპერა. ნუ მთლად მასე არაა სინამდვილეში (love), მაგრამ ისე შეიცხადებენ ხოლმე ოპერა მაქვს მეთქი  რომ ვიტყვი, ვკომპლექსდები :D  მართალია, ბევრი რაღაც ისეთი არ აქვს, როგორც ფაირფოქსს, მაგრამ ამას განსაკუთრებულად ვერ ვიტან. ახლა, windows-ი გადავაყენე (დიაღ, დიდი ხნის ნანატრი windows 7 მაქვს და თან ჩემით დავაყენე მარტომ )და ქრომი დავაინსტალირე. ყველანაირად ვატანდი თავს ძალას, რომ ოპერისკენ არ გამქცეოდა ხელი, მაგრამ პოსტის წერისას რაღაცამ გამიჭედა ქრომში და მეეთქი ეგრე არ გინდა! ეგრევე გადმოვწერე ოპერა :/ მაგრამ სპეციალურად არ ვაყენებ speed dial-ზე რაღაცეებს, რომ არ გადავიდე ისევ იქ. ქრომში გავმართე ბუქმარქები და ყველაფერი უკვე.. თან ისეთი კარგი რამეები მაქვს ცოტნეს წყალობით  ფეისბუქისთვის, რომ მენანება ქრომის გადაგდება.

1. სმაილები ჩატში

2. ნებისმიერ სურათთან მაუსს რომ მიიტან, გვერდით გიდიდებს და აღარაა საჭირო სათითაოდ შესვლა (მეორე სურათს რომ დააკლიკავთ გადიდდება)

ვაიმე, მომკალი და ტელეკომს ნუ გამაგონებ. ეს აგრესია იმის მერე გამიჩნდა, რაც კავკაზუსის კაბელები გადაჭრეს. მართალია მე არ შემხებია ეგ პრობლემა, მაგრამ იმდენად გავმწარდი მათ საქციელზე, სამუდამოდ ამოვირეცხე გულიდან. ეგ კიარა, 100-100-ის ტელეფონს რომ ყიდულობდნენ ჩემები, ვარწმუნებდი არ იყიდოთ მეთქი და ბოლოს დავნებდი :D

ვორდპრესელების სენია, თუ რა არის არ ვიცი, მაგრამ როგორც კი ვინმე ბლოგსპოტელს ხელში ჩავიგდებ, ეგრევე ვარწმუნებ, რომ სასწრაფოდ ვორდპრესით შეცვალონ.