რაღაცნაირი ბლოგი

Author Archive

ბოლო დროს მივხვდი უდროობის ყველაზე მძაფრ სინონიმად თავის მოფხანვისათვის განკუთვნილი დროის არ ქონას რატომ იყენებენ ხოლმე :D (როგორ ჩავხლართე)

როგორც კი ბლოგს ყურადღებას ვაკლებ, მაშინვე ბორგვას ვიწყებ. რასაც არ უნდა ვაკეთებდე, სულ მახსოვს, რომ პოსტის დაწერა მინდა. მაგრამ როცა სხვა რაღაცას დიდ ენერგიას ახმარ, მერე აღარ გყოფნის ძალა, რომ ახალი პოსტის ფანჯარა გახსნა. ენერგიებს სიტყვის მასალად არ ვამბობ, ხანდახან ისე მძიმედ ვმოქმედებ ხოლმე, რომ “dashboard”-ზეც ვერ შევდივარ შიშისგან.

ხან განსაკუთრებით სასოწარკვეთას რომ ვარ მიცემული, ვფიქრობ ხოლმე- მორჩა, თავი ამოვწურე ბლოგინგში და მსგავსი რაღაცეები, მაგრამ ადრე უფრო მჭირდა ასე. ახლა ზუსტად ვიცი, რომ არაფერი მომსვლია. უბრალოდ, ყველა ბლოგერს აქვს “ოქროს ხანა” და “ქვის ხანა” :D ხან გონება აღარ მოგდევს, ხან სხვა რამე გაქვს საფიქრალი, ხან მუზა არ გაქვს და ასე დგება ქვის ხანა. ამ შემთხვევაში, მე ალბათ გონების სხვა რამეზე გადართვა უფრო მჭირს, ვიდრე დანარჩენები. მაგრამ არ ვწუწუნებ- ბოლოსდაბოლოს ხომ უნდა მოვიშალო ეს წუწუნი :D

თანაც, აბა სხვა რისთვის შეიქმნა კატეგორია “რასა ვიქმ”, თუ არა ქვის ხანის ეპოქისთვის..

ახალი წლის wishlist-დან ერთ-ერთი ასრულდა ფაქტიურად. წესიერი ipod-ი მინდოდა და მამამ ჩამომიტანა, მართალია ipod-ი არა, მაგრამ samsung-ის digital media player yp-ro. ძალიან მომწონს. ბეევრი ფუნქციები და კარგი ხმა-გამოსახულება აქვს.

იმედია ამის ყურსასმენები მაინც შემრჩება ცოტა დიდხანს დაუზიანებელი. აი აბსოლიტურად ყველა ყურსსმენზე  მარტო ცალი ყური მიმუშავებს ხოლმე ყიდვიდან სულ რამდენიმე დღეში o_O

___________________________________________

ხანდახან საკუთარი თავი მაოცებს, როცა უკიდურესად დროში გაჭედილი მაინც ვახერხებ ამას:

მოგესალმებით ყველას მე  Andy ვარ იაპონური ბლოგიდან. თინიმ დამპატიჟა თავის ბლოგში სტუმრად.

პოსტის დაწერა მომინდა , რახან ჩემი ბლოგი ჟანრობრივად არ მაძლევს საშუალებას პოსტის გამომზიურების , თინიმ თავის ბლოგში მომიპატიჟა.

დღეს დილით ჩემს Facebook – ის გვერდზე დამხვდა  zurriuss - ის წერილი. წერილში ზურიუსი მე და დანარჩენ მის მეგობრებს წერდა :

27 მარტს, 8–ის ნახევრიდან 9–ის ნახევრამდე, გამოვრთოთ ყველაფერი, რისი ჩართვაც არ წარმოადგენს აუცილებლობას. 60 წუთით თავი შევიკავოთ კომპიუტერისა და ზედმეტი განათებისაგან.
ვაჩუოქთ ერთი საათი დედამიწას!

ვფიქრობ კარგი იდეაა, რომ საქართველოშიც თუნდაც რამდენიმე ოჯახში ერთ საათი ჩაქრეს შუქი და ეს პერიოდი ვაჩუქოთ  დედამიწას. მითუმეტეს თუ მთელი მსოფლიო ამ წამოწყებაში დიდი ხანია  იღებს მონაწილეობას.

პირადად ჩემთვის სინათლის  ჩაქრობა სახლში პრობლემას არ წარმოადგენს.  დენის  ე.წ წასვლა  შეიძლება ითქვას უცხო გახდა ყოველდღიურ ცხოვრებაში.  არ ვიცი ეს მთავრობის ბრალია თუ „უკვე 21 საუკუნეა და რაღა დროს უშუქობაა“   თუმცა მაინც გამჯდარი გვაქვს ის მოქმედეები რაც დენის წასვლას ახლავს თან. Read the rest of this entry »