რაღაცნაირი ბლოგი

Archive for დეკემბერი, 2009

ყველა ბლოგზე წლის შემაჯამებელი პოსტებია, მე კიდე უგანწყობოდ ვზივარ და ვოცნებობ ცოტა ხნით მაინც დამიბრუნდეს განწყობა, რომ პოსტი მაინც დავწერო :D პატაკს მკითხველებს ყველა აბარებს. ხოდა ავდგები და მეც პატაკის სახით დავწერ:

[აქ გადაცემა "პატრული"-ს სცენარისებური- "ვპატრულირებდი ჩემს კვადრატში.."]

მაშ ასე, 2009 წლის მანძილზე დაფიქსირდა:

• გულის ტკენა- 1 შემთხვევა
• იმედგაცრუება- 3 შემთხვევა
• წარუმატებელი ურთიერთობა- 3 შემთხვევა
• მეგობრებად დარჩენა – 1 შემთხვევა
• შეყვარება- 0 შემთხვევა

[:lol:]  Read the rest of this entry »

არც დრო არის ახლა პოსტის დაწერის, არც შნო და არც სხვა მსგავსი პოსტის საწერიად საჭირო მონაცემები, მაგრამ დღის ბოლოს უკანასკნელი გაფართხალების რანგში მაინც ვწერ- განტვირთვა მჭირდება.

ბოლო დღეს რომ მიყვარს ხოლმე საქმეების მიყვანა, ეგ უკვე გავითავისე და წინა დღეებში აღარც კი განვიცდი ამ ამბავს, ვიცი, რომ მაინც ბოლო დღეს გავაკეთებ. ხოდა ამის გამო მომიხდა ორი კოლოქვიუმის გამზადება და ხვალინდელი შემაჯამებელი სემინარისთვის თავის დახლა- რბილად რომ ვთქვათ..

ძალიან გაღიზიანებული ვარ და ტირილის ხასიათზე, ბოღმისგან მეტირება- 30 დეკემბერია, ერთი დღეღა დარჩა ახალ წლამდე, Read the rest of this entry »

ყველა დადებს ალბათ თავის ბლოგზე ამ საოცრებას, მაგრამ მეც რომ არ დამედო, არ შემეძლო რა :user: უკვე რამის ერთი კვირაა ამ კლიპის მოლოდინით ვცოცხლობდი :D რამდენიმე ბლოგერის სურათი ნანახი მქონდა, რამდენიმეს ჩემს სურათში გავუცვალე :lol: დაახლოებით წარმოდგენა მქონდა, რანაირი იქნებოდა, მაგრამ აი ასეთს მართლა არ ველოდი!

მთელი დღეა ჩართული მაქვს და full screen-ზე ვუყურებ user გამომეტყველებით და გულაჩუყებული. ძალიან მაგარია :user: აი მართლა არ შემიძლია გამოვხატო რანაირად მაჟრიალებს რომ ვუყურებ :D როგორც jo key-მ თქვა:

Sweet did it!

რა კარგები ვართ :user:

ჩემი ორი ფოტო, რომლებიც იყო გამოყენებული: Read the rest of this entry »

კვირას ვიყავით “რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს2″-ზე ბლოგერები. პირველი ნაწილი ხომ კარგი იყო, ხოდა აი იმაზე უკეთესია მეორე :P მსუბუქი  სიუჟეტი იყო, მეგონა სულ ნახევარი საათი ვუყურებდი :D

საუნდტრეკებში გამიხარდა”თოვლი მოსულა”-ს გამოჩენა. ზოგადად  კარგად არის შერჩეული, შარშანდელი ახალი წელიც ამ ფილმის საუნდტრეკებთან ასოცირდება. აი ყველა აქ იხილეთ:

http://kaikino.com/2/#soundtracks

ძალიან ცოტა დრო მაქვს  ეს დღეები, ამიტომ ვრცელ პოსტს ვერ ვწერ და დანარჩენი ბლოგერების პოსტებს დავლინკავ ამის შესახებ:  Read the rest of this entry »

დღეს ვისაც მოუვიდა მსგავსი შინაარსის e-mail-ი ხვალ მივდივართ კინოთეატრ რუსთაველში მაშასადამე :D(ფაილ არ არის,ჰკლიკეთ-გაიხსნება) მახსოვს, პირველად ბლოგერის სტატუსით ზუსტად ამ ფილმის საუნტრეკების პრემიერაზე ვიყავი. მაშინ პირველად ვნახე ცოცხალი ბლოგერები :lol: ნუ ბევრს ვიცნობდი, მაგრამ ბევრიც პირველად ვნახე, თან ასეთ კრებით ფორმაში..:D მერე, თვითონ ფილმზე რომ ვიყავით (პოსტი ამის შესახებ იხილეთ), მაგ დღეს მაგარი დაბნეული ვიყავი- მეთქი ააა, ბევრი ბლოგერი იქნება. ჯერ დამწყები ვიყავი იმ დროისთვის და კომპლექსები მჭირდა :D წელს ყველაფერი სხვანაირადაა ჩემთვის, რაღა თქმა უნდა.. ძალიან ბევრი ახალი ბლოგერია ალბათ ხვალ ისინი ინერვიულებენ – რა ჩავიცვა, როგორ გამოვიყურები, ნეტა მიცნობენ?- და ა.შ. : )) რა ჩავიცვა და როგორ გამოვიყურები-ზე მეც ვფიქრობ, დღეს ვერ მოვასწარი გამზადება და არ ვიცი დილით რომელ საათზე უნდა გავიღვიძო :D  თუ თმა ძალიან ამაღელვებლად მქონდეს, არ შეიმჩნიოთ. პ.ს.ძალიან გამიხარდა, რომ ყველა ერთ კინოთეატრში მივდივართ და არ გაგვყვეს შარშანდელივით. პ.პ.ს.(ჩემთვის)- ციფრულის დატენვა არ დამავიწყდეს დილით!

დადგა ჟამი მინი პოსტების სეზონისა, როგორც კი დროში შეზღუდულობას ვგრძნობ, ეგრევე მიქრება ყველანაირი მუზა, მაშინ მელევა თემატიკები და სულ რომ დრაფტში მქონდეს შენახული თითქმის გამზადებული პოსტი, ვერ ვაპაბლიშებ. მთელი დღე არა, მაგრამ ვმეცადინეობდი. 1-დან 5-მდე მოვწყდი კომპიუტერს. ისე გამოდის, რომ მთელი წლის სემინარები უნდა ვისწავლო. რაც გამორჩენილი მაქვს, ჩავაბარებ. რაც ჩაბარებული მაქვს- გამოცდისთვის გამომადგება. საბედნიეროდ, არც ერთი გამოცდა არ მაქვს მაღლივში, წარმოიდგინეთ, 7 საგნიდან :bis: რაღაც ცენტრს რომ მიანდეს ბოლო დროს გამოცდები, მაგის გამო მთელი უნივერსიტეტი შიშებშია, ერთიან ეროვნულ გამოცდებს გავს ხოლმე იმათი ჩატარებული გგგ ჩემი სპეციალობა, როგორც არაერთხელ აღვნიშნე, დიდად გულზე არ მეხატება. ამიტომ სხვადასხვა ხერხებს ვიგონებ ხოლმე, რომ სწავლა გავიხალისო. თან ამჯერად დამატებითი სტიმული მაქვს, რომელიც იქამდე მქონდა, მაგრამ რაღაცა არ ვიმჩნევდი თითქოს.. ერთი უსაყვარლესი ლექტორი გვყავს, რომელიც სულ მეჩხუბება რატომ არ იყენებ ტვინსო :D და ამ ხუთშაბათს, გასწორებული კოლოქვიუმები რომ მოგვიტანა, მომიტრიალდა და გამომტლაპა- ასეთი კარგი ნაწერი იყო, შენი აზრებიც ქონდა დართული, ძალიან კარგად წერ და აზროვნებო და ამ დროს საგნის აზრზე არ ხარო! და მართალია, ვიყენებ ჩემი წერის ნიჭს და კოლოქვიუმის წერის (გადაწერის) დროს, პირველად ნანახი ქსეროქსიდან ისე ვწერ ხოლმე, გეგონებათ ის საკითხი ათჯერ მაინც მაქვს განხილულიო :D ამ დროს, შარს ხომ ვერ მომიდებს ნაწერში ვერავინ, ნაწერი ფაქტია და ისე ჩანს, თითქოს ყველაფერი კარგად ვიცი, სინამდვილეში ლექტორმა ხომ იცის, რომ ძირფესვიანად არაფერიც არ ვიცი. ეს ლექტორი ალბათ ერთადერთია, ვინც სამი წლის მანძილზე ღირსეულად იტანს ჩემს სიზარმაცეს და წარა-მარა მახსენებს, რომ უნდა გამოვიყენო შესაძლებლობები. თან ჩემს მდგომარეობაშიც შედის, იცის, რომ არ არის ჩემი სფერო.. მაგრამ ხათრი ამიმოქმედდა და დღეს გადავწყვიტე, რადაც არ უნდა დამჯდომოდა, დიიდი სიყვარულით წამეკითხა ყველაფერი. განწყობის ამბავია- როგორც განეწყობი საკითხის მიმართ, ისე განვითარდება მოვლენებიც. ცოტა ხნით წარმოვიდგინე, რომ ძალიან მიყვარს ჩემი პროფესია, ვგიჟდები რომ განვიხილავ რომელიმე ტაძრის გეგმას, ან ვეცნობი ქართული ხუროთმოძღვრების განვითარების ეტაპებს და მიხარია :D აი გეფიცებით, ისე ინტერესით ვკითხულობდი, ჩემი თავის მიკვირდა! თან აქ ფანტაზიაც უნდა ჩართო, თორემ ისე მოგწყინდება- უნდა წარმოიდგინო უძველეს ნამოსახლარებს როგორ აშენებდნენ, როგორ ცხოვრობდნენ. რაც წერია, უნდა გააცოცხლო და მორჩა- ცოდნა შენია :D მოკლედ, იმ კვირაში ჩემს ლექტორს სამაგიერო უნდა გადავუხადო სამწლიანი მოთმინებისთვის.. სამუშაო “მაგიდა” :lol:

ხომ არის დღეები, როცა არაფერი არ გამოგდის? რომ გეჩქარება და ყველაფერს პირი შენს წინააღმდეგ აქვს შეკრული და გეჩვენება (უფრო სწორად, მე თითქმის დარწმუნებული ვარ :D ), რომ დრო მაგრად ერთობა  და იმისთვის, რომ დაგაგვიანდეს, ჩქარა გადის :D კოლოქვიუმზე მაგვიანდებოდა, ძლივს ავედი მეტრომდე (ავტობუსი დროზე არ მოვიდა და..), შევვარდი, საფულე გავხსენი და მთლიანად ცარიელი იყო :| წამოვედი ისევ სახლისკენ.. მერე თავიდან წავედი. თან გამახსენდა, რომ არც ბარათზე მქონდა სამგზავრო, ამიტომ კოლმეურნეობამდე მარშუტკას გავყევი, იმ იმედით, რომ ხურდას ხურდებით დამიბრუნებდა და 5, 10 ან 20 თეთრიანებს მომცემდა. იასნა არ გამიმართლა. დავიწყე კოლმეურნეობაზე “რამის” ძებნა, რომ დამეხურდავებინა და აი მართლა ვერაფერი ვერ ვნახე. ბოლოს ასაფეთქებლები ვიყიდე :| ორი ცალი თან, ერთის ხურდა არ მაქვსო o_O მეთქი ოღონდ ეხლა არავინ დამინახოს ამას რომ ვყიდულობ, სიმწრისგან აღარ ვიცოდი რა მექნა :D უკვე რუსთაველზე ვიყავი, რომ თამომ მომწერა, მე დაგიწერე კოლოქვიუმიო. ტესტები იყო და შემოსახაზი პროსტა..კინაღამ ვიტირე სიმწრისგან.

---

ეს გუშინ გადავიღე. პატარას ვგავარ აშკარად, ვპატარავდები :D

---

ფრჩხილების ფორმა დავამრგვალე და ჯერ ვერ მივხვდი ოთხკუთხედი მირჩევნია თუ ასეთი :D ოთხკუთხედი ასე გამოიყურებოდა: მრგვალი ასეთია:

---

ახლა ჩამომივიდა, ზაალიან მომწონს ^_^

---

ბრბ- არაფერ შუაშია. სათაურს ვერ ვარქმევდი და რაც პირველი მომივიდა თავში.. o_O

პ.ს. საშობაო რეკომენდაცია :ყველა დროის საუკეთესო 25 საშობაო ფილმი

ჩანთა ის ნივთია, რომელთან ერთადაც მთელ დღეს ვატარებ, როცა გარეთ ვარ :D შესაბამისად, მთელი დღის მანძილზე ერთად მყოფი რამე ჭკვიანურად უნდა შეარჩიო და უნდა გსიამოვნებდეს მისი ხილვა თუ ტარება. არც კი შემიმჩნევია და მიზანმიმართულად არ შემიგროვებია, მაგრამ დღეს აღმოვაჩინე, რომ ძალიან ბევრი ჩანთა მაქვს. ფერით, ფორმით, ზომით, დანიშნულებით განსხვავებულები.

პრიორიტეტს დიდ ჩანთებს ვანიჭებ, ბევრი რამე ეტევა და უფრო კომფორტულია. მაგრამ ჩემს ამ მინი კოლექციაში რამდენიმე პატარა ჩანთაც არის, რომელსაც ძაალიან იშვიათად ვატარებ (ერთი-ორი ისეთიც არის, რომ არ დამიჭერია არასდროს).

მოკლედ, დანარჩენი იხილეთ: Read the rest of this entry »

სიტყვა- “უჟასები”, იწვევს ბავშვობის ასოციაციას, როცა ჩემზე უფროსები მაშინებდნენ ხოლმე და მიყვებოდნენ როგორ უყურეს “მააგარ უჟასს” გუშინ ღამე! :D

გუშინ დასაძინებლად რომ განვთავსდი, ძილის წინ, რა თქმა უნდა, ტელეარხების ჩამოვლის რიტუალი ჩავატარე. უაზროდ  გადავათვალიერებ ხოლმე ყველა ტელევიზიას და მერე ვთიშავ. წუხელაც ასე ჩამოვლისას გავჩერდი იმედზე, სადაც რაღაც საშინელებათა ფილმი იწყებოდა, რომლის რეკლამასაც რამდენიმე დღის წინ მოვკარი თვალი.

სევენის ნათქვამი გამახსენდა, ბოლო დროს საშინელებათა ფილმებში ბავშვების გამოყენება დაამუღამეს და მაგრად ამართლებსო.

ვინაიდან მართლა არასდროს არ მინახავს საშინელებათა ფილმი თავიდან ბოლომდე, გადავწყვიტე მეყურებინა. განწყობის ბრალია ალბათ- როგორც კი ფრაზა Read the rest of this entry »

წუხელ იმის გადაწყვეტის პროცესში- უნდა წავსულიყავი, თუ არა ლექციებზე, ჩამეძინა. დილით მაღვიძარამ 8 საათზე გამაღვიძა და იმდენად დარწმუნებული ვიყავი, რომ კვირა იყო, გავბრაზდი რას რეკავდა მეთქი :| შუადღემდე კვირა მეგონა :D pet society გავძარცვე ძაან მწარედ. ლეველებიან-ფულიანად :D იხილეთ: მთელი დღე ამას მივახარჯე მერე :( აი მართლა მთელი დღე.. ორი ეზო და 9 ოთახი მოვაწყე. იასნა არ მომწონს, პროსტა ნერვები აღარ მეყო, რომ ყველაფერი კარგად გამეაზრებინა :D ორი დღეა მასტერ კლასებს ვატარებ ამათ გაკოტრებაში :D წავედი დავიძინე.. ხვალ ორშაბათია :lol:

ახალ წლამდე ერთი თვით ადრე იწყება ასაფეთქებლების გამაყრუებელი ხმები. სახლში ზიხარ შენთვის, წყნარად და უცებ ბახ! დიდებიც და პატარებიც ამ გასართობის წყალობით ბედნიერად გრძნობენ თავს :D

არა, არაფერი მაქვს საწინააღმდეგო, ააფეთქონ, მაგრამ რას გამოხატავს? სიხარულს ახალი წლის მოახლოებასთან დაკავშირებით? :D თუ უფრო ბომბვის ასოციაციის გამოწვევა უხარიათ? არ ვიცი, მაგრამ მე პირადად სულ დაძაბული ვზივარ ხოლმე სახლში. დილით უკვე რამდენჯერმე გამაღვიძა გამაყრუებელმა ბუთქუნმა. ჩემს ეზოში ბევრი პატარა ბავშვია და აფეთქებენ და აფეთქებენ.. Read the rest of this entry »

კვირა დილის ასოციაციები:

საწოლი, რომლიდანაც ადგომა ყველაზე მეტად მეზარება კვირაობით. ძალიან მძინავს ხოლმე :D

---

ტანსაცმელი, რომელსაც ჯერ კიდევ თვალდახუჭული ვიცმევ , რომ მაცივართან მივბობღდე

---

თევზი, რომლის აკვარიუმთან საჯდომადაც დილით ვპოულობ დროს და ნერვებს ვიწყნარებ:

---

ქსეროქსები,  რომელიც უნდა გადავღეჭო და ჭიქა, რომლითაც მთელი დღე ჩაის ვსვამ:

---

პლეილისტი, რომლის ფონზეც სახლს ვალაგებ მოცემულ მომენტში :D

წუხელ დაძინების მრავალი უშედეგო მცდელობის შემდეგ ტელევიზორი ჩავრთე და რუსთავი2-ზედ შევესწარი ფილმს “Fever Pitch“. სწორედ ეს ფილმი გახდა მუზა პოსტისა ქალების და მამაკაცების განსხვავებულ ინტერესებზე..

დაახლოებით რომ მიხვდეთ- ფილმი red sox-ის ფან მამრზე და ერთ მდედრზეა, რომელსაც უწევს მისი გატაცების ატანა. ამ მამრს იმდენად ფანატიზმში აქვს გადაზრდილი, რომ იქამდე ყველა ქალი შორდებოდა  მიზეზით- red sox-ი ჩემზე მეტად გიყვარს!  Read the rest of this entry »

აუ..:user:აფექტი დაგმართიათ? ზედმეტი ფიქრისგან რომ თავი გისკდება, ათასი დილემა რომ გაქვს და რომ ვერ გადაგიწყვეტია რა ქნა. ასეთ დროს ნიშნებს ვუჯერებ ხოლმე. შეიძლება სასაცილოა, მაგრამ როცა სხვანაირად ვერ წყვეტ, ნიშნებს უნდა დაუჯერო. ნიშნად იმეებს ვთვლი, რაზეც ყურადღება გამიმახვილდება. აი მაგალითისთვის- სიმღერას ვუსმენ და ტექსტის რაღაც მონაკვეთი მომხვდეს ყურში, რაღაც ნივთს წავაწყდე, რაღაც მომესმას..  როცა ეს ნიშნები არ არის, მაგრად მიჭირს ხოლმე გადაწყვეტილების მიღება და იძულებული ვხდები თვითონ შევიქმნა რაღაცა წინაპირობები გადაწყვეტილების მისაღებად. ნერვები რომ აღარ მყოფნის ხოლმე, ისეთ სისულელემდე მივდივარ, კარგა ხანს რომ მეყოფა სანანებლად. რთული პერიოდი მაქვს ვგონებ და დავიღალე :user: თვის ოცნება: მარტო წავიდე სადმე, საერთოდ უცხო გარემოში, საინტერესო წიგნებით..სადმე დიდ თოვლიან ადგილას. ისეთ თოვლში, კარები რომ ვერ გამოვხსნა გარეთ გასასვლელად და მთელი დღე ბუხართან ჯდომას და ცეცხლის ტკაცუნის სმენაში გავატარო. ვიოლინოც იქ მქონდეს და ისეთი სიმღერებიც, არაფერს რომ არ მახსენებს.   რა რომანტიულ ხასიათზე  ვარ ოღჩ :D პოსტს რომ ვამთავრებდი, wordboner.com-იდან ჩემი საყვარელი სურათები უნდა დამედო,რაც კომპში მაქვს. ისე, ამ ბლოგზე მაგარი ეგოისტურად ვარ, არ მინდა რომ სხვებმა იცოდნენ მისი არსებობის შესახებ, იმდენად მიყვარს :Dხოდა   რამდენიმე დღე არ ვიყავი შესული და ახლა შევედი. ისეთი რამეები დამხვდა, შეუძლებელია ნიშნად არ ჩათვალო :D