რაღაცნაირი ბლოგი

Archive for ნოემბერი, 2009

მჭირდება ასეთი!

ზამთრის დადგომას მაშინ ვგრძნობ, როცა მაუსზე და კლავიატურაზე ხელი მიმეყინება ხოლმე, განსაკუთრებით მარჯვენა ხელი მეყინება.. და კიდევ მაშინ, როცა ფანჯარას გამოვაღებ ჰაერის ჩასუნთქვის მიზნით და ცხვირთ დამწვარი საბურავების არომატი შემრჩება ხოლმე..

ორ დღეში ჩემი არატკბილი ნოემბერი დამთავრდება- საყვარელი თვეა ჩემი. ზამთარი იწყება,რომელსაც პატარაობაში ვერ ვიტანდი, ისევე, როგორც წვიმას, ქარს და ა.შ. პატარას ძალიან მძიმედ მეჩვენებოდა რომელიმე მათგანის გამკლავება.

წვიმისგან დასველება კატასტროფად მეჩვენებოდა, ქარიც უფრო ადვილად მაფრიალებდა და თოვლი კიდევ მარტო საყურებლად მომწონდა, ამ მხრივ არ შეცვლილა არაფერი- ისევ საყურებლად მომწონს. ალბათ იმიტომ, რომ ყველა გუნდაობისას ყველაზე მეტი მე მხვდებოდა :D Read the rest of this entry »

გუშინ ცოტა ხნის წინ ნერვების არ ქონის გამო მიტოვებულ pet society-ს დავუბრუნდი და შევაკალი თავი, ჩამოვიარე ყველა. მიზნად დავისახე რამდენიმე აცუილებელი ნივთის ყიდვა, დავსკრინე და უნდა თვალსაჩინო ფოლდერში განვათავსე, რომ ხშირად შემეხედა და მათ საყიდლად  მეშრომა :D

თან რაღაც წიკივით მჭირს, რამდენიმე ხანში ერთხელ, მთლიანად ყველაფერს ვყიდი და ახლიდან ვაწყობ. მოკლედ ავდექი და დავსკრინე:  Read the rest of this entry »

დაახლოებით ერთი თვის წინ, 28 ოქტომბერს, დიდი ზარ-ზეიმით უნდა მიმელოცა ჩემი ბლოგისთვის დაბადების დღე. გავხსენი ახალი პოსტის ფანჯარა, დავწერე პოსტი და ბოლოს სულ სულ პირველი პოსტის გალინკვისთვის მოვძებნე ის პოსტი და სახე შემეცვალა თარიღი რომ დავინახე..

საიდან მახსოვდა ეს 28, დღემდე აზრზე არ ვარ..თან ისე დარწმუნებული ვიყავი, არც მიფიქრია გადამოწმება. ჩავვარდი თითქმის ისტერიკაში, მთელი პოსტი წავშალე [ამ დროს ვნატრობდი, რომ პოსტი ქაღალდზე ყოფილიყო და უფრო კარგად შემეგრძნო მისი განადგურება :D] და განვაცხადე Read the rest of this entry »

მუზა: Sweet.ge: Scrapbooking

Scrapbooking-ი არის პირადი და ოჯახური ისტორიის შენახვის ერთ-ერთი მეთოდი. ფოტოსურათების, დაბეჭდილი მედიის და სამახსოვრო ნივთების გაფორმებულ ალბომებში ან სკრეპბუქებში ჩაკვრა.

მიყვარს ხოლმე ძველი რამეების თვალიერება. გუშინ, შუაღამისას, საძილედ გამზადებულს უცებ გამახსენდა sweety-ს ეს პოსტი და ჩემი მოსკრეპბუქო დღიურების გადმოლაგება მოვინდომე. მოსკრეპბუქო იმიტომ, რომ ეგენი ნაკლები ტექსტისგან შედგებიან, მე კიდევ უფრო მოდღიურო რამეები მქონდა..

სკრეპბუქებიც და დღიურებიც, რაც არ უნდა სასაცილოები იყვნენ აწმყოს გადასახედიდან, მაინც სასიამოვნო შეგრძნებებს იწვევს. მართალია მრცხვენია ხოლმე ისეთი საოცრად ამაღლებული ენით მიწერია რაღაცეები, მაგრამ “პატარა ვიყავი და რა ვქნა”, “რაც მთავარია ახლა ასეთი არ ვარ” და ა.შ. ფრაზებით ვიმშვიდებ თავს. [ჩანართი: არასოდეს არ ვკითხულობ ბლოგის არქივს..ერთადერთი, ამ დღეებში დამჭირდა იმ ახალი გვერდის გასაკეთებლად და ყველა ძველი პოსტის დანახვაზე ვიჯღანები ისე არ მომწონს] Read the rest of this entry »

რადგან  ოჯახში გონიათ, რომ  მე ჩამოყალიბებული კიბერ ნარკომანი ვარ, დროდადრო მიწევს ხოლმე იმის დამტკიცება, რა ადვილად შემიძლია გავძლო ინტერნეტის გარეშე და რომ ინტერნეტი, უბრალოდ ადამიანებთან კონტაქტისთვის  და ათასი სასარგებლო თუ უსარგებლო საქმისთვის მჭირდება.  რეალურად, კომპიუტერთან დაჯდომის გარეშეც იგივეს გავაკეთებდი- ტელეფონით მექნებოდა კონტაქტი [რაც დამეთანხმეთ გაცილებით ძვირია, ვიდრე ინტერნეტი] და უსარგებლო საქმეებით გავტენიდი ცხოვრებას :D

მთავარი არგუმენტი ჩემებისთვის იმის დასამტკიცებლად, რომ მე კიბერ ნარკომანი ვარ, არის: შენ მთელი დღე ხარ ონლაინ და იქ ადამიანები იცვლებიან, მთელი დღე კი არ არიან კომპიუტერთან?!- დიდი ძალისხმევის მიუხედავად, ვერ ვამტკიცებ, რომ დიახ, შეიძლება დღე ისე გავიდეს, რომ მთელი დღის მანძილზე ჩემთან მოსაუბრე ერთი პირი იჯდეს ჩემთან ერთად კომპთან :D Read the rest of this entry »

blogroll.ge-ს სტატისტკა

weekend-ები ყოველთვის ეტყობა ბლოგებს! თან მგონი ეს ვიქენდი განსაკუთრებულია- ორშაბათსაც დასვენება მაქვს მე პირადად. ბოლო დროს ჩემი ყველა დასვენების დღე ერთმანეთს დაემსგავსა- სახლში ვზივარ. უკვე  რამდენი ხანია ასე მჭირს, როცა თავისუფალი დრო მაქვს, ამ დროს სახლში ყოფნისთვის ვიყენებ. შედეგად კიდევ ძალიან ბევრი განაწყენებული მეგობარი მყავს, მაგრამ რა ვქნა, ასეთი პერიოდი მაქვს, მინდა, რომ ვიჯდე სახლში და არაფერი არ ვაკეთო.

ან ვგეგმავ, რომ ” დღეს სახლში ვარ და მოდი, ბარემ ჩემს კარადას დავალაგებ”, “დღეს სახლში ვარ და მოდი, იმ ბოლოკაბას შევკერავ ბოლოსდაბოლოს”, “სახლში ვარ და wishlist-ის და აუცილებელი პოსტებს კრებულის პეიჯებს გავაკეთებ”, Read the rest of this entry »

ავისხი საპოსტე აბჯარი- ფუმფულა ხალათი იგი, ჩაი კარამელისაი და კროასანები სიტკბოებით გამორჩეული, ვითარმედ  ვცდილობ შევუდგე პოსტს მას, რთულად შესაქმელს..

დღეს “იტალიური ეზო”-ს ჩაწერაზე ვიყავით რამდენიმე ბლოგერი [უფრო სწორად, მგონი ვინც იქ იყო, ყველას ბლოგი ქონდა], თემა იყო ინტერნეტ ტექნოლოგიები. მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან მეზარებოდა სახლიდან გასვლა[რაც იქ ყოფნის დროსაც აისახა ნათლად, მაგრამ მარუსამ გადამაფიქრებინა არ წასვლა ^_^],  მაინც ავდექი და გაჩერებამდე ფრიალ-ფრიალით მივედი- ქარმა გამაცილა :D

ლირიული გადახვევა : Read the rest of this entry »

“პოსტი არ მომწონს და მაინც ვაპაბლიშებ”-ს მოტივებზე..

ორი დღეა მეუბნებიან, ბედნიერად გამოიყურებიო. ჯერ ზურიუსმა მითხრა, მერე დღეს უნივერსიტეტში რომ მივედი თითქმის  ღამენათევი [2 დღეა საშინლად მძინავს], ღამე შერჩენილი მაკიაჟით და თითქმის წაშლილი სახით, უცებ მეუბნებიან- როგორ გიბრწყინავს თვალებიო o_O მეთქი- ჰა? ვინმეში ხომ არ გეშლებით?  მაგრამ ასე ერთბაშად ყველა  პირს ხომ არ შეკრავდა, ხანდახან მართლა არის ხოლმე, რომ შინაგანად მჭირს რაღაც და სანამ არ დავფიქრდები, შეიძლება მთელი დღეები ვიარო ასე გაურკვევლად..დღის კითხვა- რა მიხარია?

რამდენიმე დღის წინ ვუყურე Life Or Something Like-ს- ფილმის გმირს ერთი ადამიანი ეტყვის, რომ რამდენიმე დღეში უნდა მოკვდეს [ზუსტ საათსაც კი ეტყვის]  და იმის გამო, რომ იმ კაცის ნათქვამი ყველაფერი მართლდება, ესეც დაიჯერებს   და ფილმი იმაზეა, როგორ ატარებს თავის ბოლო დღეებს.. იმისთვის, რომ ბოლომდე მივხვდეთ პოსტის განწყობას, sweet november-იც გავიხსენოთ.. მაინც.. Read the rest of this entry »

girls და არა მარტო..

დალაგება იმ ჭირთაგანია, რომელსაც ვერავინ ვერ იტანს [იმჰო]. ყოველდღიური, მოსაწყენი პროცესია, რომელიც ხანდახან ისე გვეზარება, რომ მზად ვართ, სანამ მტვრების გორგლებს არ წავაწყდებით ავეჯის ზედაპირზე და იატაკზე- არ დავალაგოთ :D დასასვენებლად რომ ვარ ხოლმე, მაგალითად მასე ვაკეთებ, იმიტომ რომ როცა დასასვნებელად ვარ, მე ვ ი ს ვ ე ნ ე ბ! :D

მაგრამ სახლში, რა თქმა უნდა, ვერ დავისვენებ.. ოჯახის ყველა წევრი, ვგონებ გენეტიკურად, მიდრეკილია სახლის აწეწვისკენ და თან ძალიან ბევრი ნივთი რომ არის სახლში, ხელის ერთი მოსმით იწეწება..ასე რომ, ყოველ დილას საფუძვლიანი დალაგებაა საჭირო.

რომელ დღეებშიც დილიდან არ მიწევს გასვლა, დილა დალაგებით იწყება.  ჩემთვის ნამდვილი სტრესია ყოველ დღე ერთი და იგივე არასასიამოვნო  პროცედურის  ჩატარება: საწოლები დაალაგე, სათამაშოები აფხიკე ყველა კუთხე-კუნჭულიდან, იატაკები დაწმინდე.. Read the rest of this entry »